10 
DE VISSCHEN. 
en de kusten van Amerika, bieden slechts een gering onder- 
scheid aan met den hors uit de zeeën om Europa. Het vleesch 
van dezen visch wordt zeer gering geacht. Hij voedt zich in 
het algemeen van vischbroed en kleine visschen. He tijd der 
voortteling heeft in den zomer plaats, maar er is hieromtrent 
niets naders bekend. 
DE ZWAARDVISSCHEN. XIPHIAS. 
He Zwaardvisschen zijn dadelijk te herkennen aan hun- 
nen in een buitengewoon lang, zwaardvormig uitsteeksel uit- 
loopenden snuit. Zij bereiken eene zeer aanzienlijke grootte. Er 
is slechts een klein getal soorten van dit geslacht bekend; in 
de zeeën om Europa komt er slechts eene voor. Hit is 
DE ZWAARDVISCH. XIPHIAS GLADIUS. 
(Plaat 1, fig. 3 en 4). 
Het ligchaam van den Zwaard visch vertoont nagenoeg 
dezelfde gestalte als dat des makreels, maar zijn zoogenaamd 
zwaard, het gebrek aan buikvinnen, de lage plaatsing der borst- 
vinnen en de eigenaardige gesteldheid der rug- en aarsvinnen, 
die in den jeugdigen leeftijd geheel anders zijn dan later, ken- 
schetsen hem oogenblikkelijk onder al de overige inheemsche 
visschen. 
Het zwaard, hetwelk voortgebragt wordt door eene regte, van 
boven naar onderen afgeplatte, en volkomen op een zwaard ge- 
lijkende verlenging der bovenkaken, neemt omstreeks eenderde 
der geheele lengte van het ligchaam in. Hit ligchaam is met 
buitengewoon kleine schubben bedekt , en aan weerszijde aan 
het einde van den staart van eene kiel voorzien. He staart- 
