14 
DE VISSCHEN. 
gezien te hebben, en dit heeft meestal ook in andere streken 
plaats. Men kan dan ook inderdaad de voorbeelden van eene 
dergelijke vangst gemakkelijk optellen. Behalve in IJsland, 
werden er aan de kusten van Groot-Brittannie, voor zoover dit 
opgeteekend werd, hetgeen intusschen bij zoo vreemde verschijn- 
sels meestal geschiedt, sedert eene eeuw, ongeveer een tien- 
tal gevangen. Aan andere kusten schijnt deze visch nog veel 
zeldzamer voor te komen. Men kent inderdaad slechts twee 
zoodanige gevallen in de Middellandsche zee, twee aan de noord- 
kusten van Brankrijk, een drietal aan de kusten van Noorwe- 
gen, even weinig aan die van Denemarken, en tw'ee aan onze 
kust. Het geraamte van een dezer werd in 182'i door Bakker 
te Groningen beschreven ; de tweede werd ons in 1840 door 
Noord wijksche visschers gebragt. 
De koningsvisch voedt zich met andere kleinere visschen ; 
voor het overige is er niets over zijne levenswijze bekend. 
DE ZONNEVISSCHEN. ZEUS. 
De Zonnevisschen hebben een zijdelings sterk zamenge- 
drukt maar hoog ligchaam, welks om trek zich ongeveer als 
een langwerpig eirond vertoont. De kop is zeer groot, de oogen 
zijn hoog geplaatst, de mondopening is ruim, de kaken kunnen 
sterk vooruit geschoven worden, en zijn met een streepje van 
zeer fijne tanden gewapend, terwijl men er ook een klein ge- 
tal in het ploegschaarbeen ziet. De romp en staart zijn , langs 
hunnen omtrek met beenplaatjes bezet , die tevens met ste- 
kels gewapend zijn. De buikvinnen zijn groot, en het voorge- 
deelte der rug- en aarsvinnen wordt door lange stekels onder- 
steund; de vliezen der rugvin loopen in zeer lange draden uit. 
Deze visschen , van w^elke men slechts een klein getal soorten 
kent, bewonen de zeeën om Europa en Japan. In onze zeeën 
wordt er slechts eene soort aangetroffen. Dit is 
