DE ZONNEVISSCHEN. 
15 
DE ZONNEVISCH. ZEUS Ï'ABEK. 
(Plaat 2, fig. 1.) 
De Zonnevisch, die ook St. Pietersvisch genoemd 
wordt, is van een tot twee voeten lang, en de hoogte van zijn 
ligchaam bedraagt me'ér dan de helft, terwijl de kop nagenoeg 
de helft dezer lengte inneemt. De romp en staart zijn in hun- 
nen omtrek, aan weerszijde, met eene rij van beenen plaatjes 
bekleed, die tevens met stekels gewapend zijn. De borstvin- 
nen zijn klein, de staartvin is groot, maar beiden zijn afge- 
rond. De buikvinnen reiken tot aan het zachte gedeelte der 
aarsvin, en zijn zamengesteld uit een harde en 5 zachte stralen. De 
rugvin begint niet ver achter den kop, en loopt tot aan het vrije 
gedeeUe van den staart ; haar voorgedeelte bestaat uit een tiental 
lange stekels, welker vliezen tot dunne draden verlengd zijn, die 
over den staart heenreiken. Het zachte gedeelte is tamelijk 
laag, afgerond en door ongeveer 28 zachte stralen onder- 
steund. De aarsvin is zamengesteld uit een voorgedeelte met 4 
harde stralen, en een achtergedeelte, hetwelk in grootte en 
gedaante met de zachte rugvin overeenkomt. Het kieuwvlies ver- 
toont 7 stralen. De kop is met eene naakte huid bekleed ; 
maar de wangen zijn, even als de romp en staart, met zeer 
kleine schubben bedekt. De zijstreep loopt nagenoeg evenwijdig 
met de ruglijn. 
De kleuren van den zonnevisch zijn eenvoudig, en bepalen 
zich tot een blaauwachtig grijs, hetgeen op de onderdeelen 
lichter is en op de bovendeelen in het bruine speelt, en eene 
zwarte tint, die de vliezen der buik- en harde rug- en aars- 
vinnen inneemt en zich aan weerszijde, op het midden van het 
ligchaam, als eene ronde, zwarte met eenen witten en zwarten 
kring omzoomde, vlek vertoont. Met den leeftijd echter ver- 
dwijnen deze kringen veelal, en ook de vlek zelve is onduide- 
lijker en minder bepaald. 
