DE BEAAM. 
17 
snuit is zeer kort. De mondopening is schuins naar boven ge- 
rigt en de onderkaak steekt voor de bovenkaak uit. Beide zijn 
met verscheidene rijen van tamelijk kleine, puntige tanden ge- 
wapend, en men ontwaart er ook eene in het gehemelte. De 
oogen zijn groot. Het kieuwvlies heeft 7 stralen. 
De borstvinnen reiken tot aan het einde van het eerste derde 
gedeelte der aarsvin; de buikvinnen zijn klein. De rugvin neemt 
het grootste gedeelte van den rug in , en vormt naar voren eene 
driehoekige punt, van de dubbele hoogte der overige vin. De aars- 
vin herhaalt den vorm der rugvin , maarzij is korter. De staartvin 
loopt in twee lange lappen uit. Alle vinnen hebben zachte stralen. 
Het geheele ligchaam is met tamelijk kleine schubben bedekt. 
De zijstreep verloopt evenwijdig met de ruglijn. Deze visch 
is tinkleurig met zilverglans, hetgeen op den rug in het bruine 
speelt. De borst- en buikvinnen zijn geelachtig, de overige 
vinnen bruin. 
De braam wordt vrij menigvuldig in de Middellandsche zee 
aangetroffen, waar hij het geheele jaar door gevangen wordt; 
hij is aldaar als een lekkere visch zeer gezocht. Aan de tegen- 
overgestelde kustlanden van Europa komt hij slechts enkel 
voor. Intusschen werd hij, volgens Yaeeell, herhaaldelijk aan 
vele kuststreken van Groot-Brittaimië gevangen ; men nam hem 
waar aan de noordkusten van Erankrijk, en ook onze visschers 
brengen van tijd tot tijd een enkel voorwerp aan wal. Ook aan 
de westkust van Denemarken en de zuidwestkust van Scandi- 
navië werden, volgens Keoyee en Nit.sson, eenige malen, na 
sterke stormen, voorwerpen van deze soort waargenomen, en 
een werd er zelfs aan de Pommersche kust gevangen. 
Over de levenswijze van dezen visch is niets bekend, dan 
dat hij in den zomer voortteelt, maar alsdan veelal, ten ge- 
volge der vele ingewandswormen, welke men bij hem vindt, 
mager is; dat daarentegen zijn vleesch in den wintertijd sap- 
rijk en smakelijk is, en dat hij zich gezellig in diepe rots- 
achtige plaatsen ophoudt. 
