18 
DE VISSCHEN. 
D E L I P V I S S C H E N. 
(L A B K I). 
De L i p - V i s s c h e n vormen eene aan soorten zeer tal- 
rijke, maar natuurlijke familie. Zij zijn voornamelijk geken- 
schetst door hunne vleezige lippen; hunne gladrandige schub- 
ben; eene lange rugvin , wier voorgedeelte door harde stralen 
ondersteund wordt, en eene zijstreep, die veelal bij het be- 
gin van het vrije gedeelte des staar ts schielijk benedenwaarts 
gebogen of geheel afgebroken is. Bovendien hebben zij meestal 
stevige tanden , en zelfs een plaveisel van tanden aan de keel- 
gatsbeenderen , tot het verbrijzelen van het voedsel; dikwijls 
puntige aanhangsels aan de vliezen der rugvin ; fraaije kleu- 
ren ; gemeenlijk 5 stralen in het kieuwvlies en eene zwemblaas. 
Daarentegen ontbreken de zoogenaamde blinde darmen of por- 
tier-aanhangsels. 
De meeste leven in de zeeën der heete gewesten, houden 
zich aan rotsachtige kusten op en schijnen hunne standplaatsen 
niet te verlaten. Dit is blijkbaar de reden, waarom zij niet 
aan onze kusten leven. Er wmrdt inderdaad bij ons slechts eene 
soort, en slechts als verdwaald , aan getroffen. Zij behoort tot 
het geslacht der eigenlijke Lipvisschen. 
DE LIPVISCH. LABRUS M A C U L A T U S. 
(Plaat 2 hg. 2). 
De L i p V i s c h bereikt eene lengte van ongeveer anderhal- 
ven voet. Het ligchaam is langwerpig, tamelijk dik, maar zij- 
delings zamengedrukt. De kop neemt omstreeks een derde der 
lengte van het ligchaam zonder de staartvin in. De lippen zijn 
