20 
DE VISSCHEN. 
De lipvisch bewoont de rotsachtige kusten van Groot-Brit- 
tannië, het noordelijk Frankrijk, en Noorwegen, noordelijk tot 
Bergen. Hij komt ook enkel in het Kattegat voor. Aan onze kus- 
ten schijnt hij slechts bij uitzondering te verdwalen; ik heb er 
slechts een voorwerp gezien, hetwelk, door de visschersschui- 
ten aangebragt, door mij, in Julij 1845, te Katwijk op zee 
gekocht werd. 
De naam , welken deze visch in Noorwegen en Zwe- 
den draagt, werd door Ascanius ook als bijnaam inde weten- 
schap ingevoerd. Hij houdt zijne standplaats aan de van steile 
klippen voorziene rotsachtige kusten, in plaatsen waar veel 
zeewier groeit , waaronder hij zich verschuilt. Zijn voedsel 
bestaat uit krabben en andere schaaldieren. Hij bijt gretig aan 
den haak. De kuit wordt in de maand April geschoten, en men 
ziet de jongen van ruim een duim lengte, gedurende den 
zomer op ondiepe plaatsen. 
Eene andere soort uit dezelfde streken als de lipvisch , maar 
vooral menigvuldig bij Bergen aan de kust van Noorwegen en 
bovendien de Middellandsche zee bewonende , werd tot heden 
nog niet langs onze kusten aangetroflen. Zij is gemakkelijk te 
onderscheiden door hare rugvin, die een kleiner getal (16 tot 
17) harde, maar daarentegen een grooter getal (13 tot 14) 
zachte stralen heeft. Bovendien is niet slechts hare kleur in 
het algemeen zeer verschillend, maar de beide seksen bieden ook 
hieromtrent eene groote onderlinge verscheidenheid aan , vooral 
doordien het wijfje langs de bovenzijde van den staart van 3 
groote zwarte vlekken voorzien is, die bij het mannetje ont- 
breken. Deze soort draagt den naain van Lahrus mixtus^ door 
Linné aan het mannetje gegeven. Bovendien werd het man- 
netje onder de bijnamen van lineatus^ veiula en coeruleushQ- 
schreven, terwijl men aan het wijfje die van carneus en iri- 
maculatus gaf. 
