22 
DE VISSCHEN. 
en bedekken niet alleen den staart en den romp, maar ook den 
geheelen kop. De zij streep loopt evenwijdig met de ruglijn. 
De kaken zijn met eene rij van puntige en gekromde tanden 
gewapend ; in de bovenkaak worden zij , langs de binnenzijde , 
vergezeld door eene rij van kleinere tanden , terwijl er in de 
onderkaak dergelijke kleinere tanden tussclien de groote ge- 
plaatst zijn. Het kieuwdeksel heeft 7 stralen. De groote , lans- 
vormige zwemblaas is, langs haren geheelen omtrek , van franje- 
achtige aanhangsels voorzien. 
Er zijn twee rugvinnen aanwezig : de eerste bestaat uit 10 
stekels ; de tweede uit ongeveer 27 zachte stralen , die door 
een harde voorafgegaan worden. De aarsvin is klein en slechts 
uit 9 stralen gevormd , van welke de voorste alleen hard is. 
De staartvin is aan het einde regt. De buikvinnen zitten een 
weinig achterwaarts van de borstvinnen , en zijn een weinig klei- 
ner dan deze, die hoogstens de lengte van den kop, zonder 
den snuit, bereiken. 
Levend heeft de ombervisch eene grijze kleur met zilver- 
glans, die op de onderdeden meer Vvdtachtig wordt , terwijl 
zij op den rug eenigzins donkerder is en in het bruine trekt. 
De eerste rugvin is , even als de borst- en buikvinnen rood- 
achtig ; de overige vinnen trekken naar het bruin. 
De ombervisch wordt algemeen in de Middellandsche zee 
aangetrofien ; hij komt ook, ofschoon in klein getal , aan de noord- 
kust van Erankrijk en in de zeeën van Engeland voor 
er wordt ook van tijd tot tijd een enkel voorwerp aan onze 
kust gevangen, waar hij , in elk geval , onder de toevallig 
verschijnende soorten behoort. Het schijnt ook niet, dat hij 
zich oostelijk tot aan de kusten van Denemarken en Scandi- 
navië begeeft , vermits de schrijvers der Eau na van deze landen 
geen gewag van hem maken. 
In de streken , waar hij meer algemeen voorkomt, wordt hij 
dikwijls in kleine scholen aangetroffen. Deze visschen geven 
een knorrend geluid van zich , hetwelk men tot op eene 
