24 
DE VISSCHEN. 
voet. De omtrek van zijn ligchaam hetwelk dik, maar zijdelings za- 
mengedruktis, vormt een zeer langwerpig eirond. Het oog is groot, 
de mondopening tamelijk klein. De kaken zijn van voren met 
fijne , haakachtige tanden gew'apend , van w'elke die der buiten rij 
een weinig grooter zijn dan de. overigen ; aan de zijden ziet 
men eenige ^ijen ronde tanden. Er zijn ook stevige haak- 
achtige tanden aan de keelgatsbeenderen en fijne aan de kieuw- 
bogen aanwezig. De schubben zijn tamelijk klein ; zij be- 
dekken ook het grootste gedeelte van den kop. De zijstreep 
verloopt evenwijdig met de ruglijn. Het kieuwvlies heeft 6 
stralen. 
De rugvin is tamelijk laag, en heeft 12 harde en evenveel 
of 13 zachte stralen. Aan de aarsvin telt men 3 harde en 12 
zachte stralen. De staartvin is niet diep gevorkt. De borst- 
vinnen zijn afgerond en reiken tot aan de aars vin. De buik- 
vinnen , onder de borstvinnen geplaatst , zijn veel kleiner dan 
deze, en hebben eene harde en 5 zachte stralen. 
Levend heeft deze visch eene fraaije rosékleur met zil- 
verachtigen glans , die echter op den buik in het witte over- 
gaat. Men ontwaart , aan weerszijde van den schouder, eene 
groote zwarte vlek. De vinnen zijn eveneens rosékleurig, maar 
de rug- , aars- en staartvinnen trekken in het gele. 
De zeebrasem wordt menigvuldig in de Middellandsche zee 
aangetrofien en komt ook aan de noordkust van Erankrijk en 
de zuidkust van Engeland vrij algemeen voor. Verder oostelijk 
schijnt hij slechts enkel en toevallig tot aan de westkust van 
Denemarken en Scandinavië te verdwalen. In ons land weet ik 
slechts van twee voorwerpen, door de visschers van Katwijk in Juli] 
1844 en Eebruarij 1862 aangebragt. Misschien behoort echter tot 
deze soort de Pagellus erytlirinus^ die door Geonovius opgegeven is 
als te Scheveningen waargenomen. Van de Crysophris aurata , 
die sommigen ook onder de Nederlandsche soorten aanvoeren, 
is mij hier te lande niets bekend geworden. 
De zeebrasem voedt zich met zee-wier en kleine schaal- en 
