26 
DE VISSCHEN. 
Daar de soorten veelal groote onderlinge overeenkomst heb- 
ben, zijn zij moeijelijk te onderscheiden. Aan onze kust werd 
er slechts eene opgemerkt. Dit is 
DE H A E D E R. M U G I L C H E T. O. 
(Plaat 5 , fig. 1.) 
De Harders, welke aan onze kust waargenomen worden, 
schijnen alle te behooren tot de soort, door Cuvier en Valen- 
ciENNEs onder bovenstaanden naam beschreven. 
Zij is voornamelijk gekenschetst door hare vleezige lippen, 
en doordien hare eerste rugvin niet hooger is dan de tweede. 
De hoogte van het ligchaam bedraagt ongeveer een vierde van 
zijn lengte; die van den kop een weinig minder. De mond- 
opening is klein, en de kaken even als het gehemelte zijn met 
buitengewoon kleine tandjes gewapend. De borstvinnen berei- 
ken niet eens de lengte van den kop zonder de snuit. De buik- 
vinnen zijn verder naar achteren geplaatst dan de borstvinnen 
en van een harde en 4 zachte stralen voorzien. De staartvin is 
in twee lappen verdeeld. De aarsvin heeft 3 harde en 9 zachte 
stralen. De tweede rugvin staat tegenover de aarsvin, en heeft 
een harde en 8 zachte stralen. De eerste, verder naar voren 
geplaatst, wordt slechts door 4 stekelstralen ondersteund. Het 
kieuwvlies heeft 6 stralen. 
De schubben zijn tamelijk groot; zij bedekken ook den kop, 
behalve de snuit. Er schijnt geen zijstreep aanwezig te zijn. 
Levend zijn de kop en rug van dezen visch groenachtig; 
de overige deelen zijn zilverachtig. Men ontwaart aan elke 
zijde een zestal groenachtige overlangsche strepen. Na den dood 
gaat de groenachtige kleur in het blaauwachtige over. 
De harder is gewoonlijk nagenoeg een voet lang, ofschoon 
