DE YISSCtlEX. 
maar nagenoeg even dik als hoog ligchaam ; eenen grooten 
min of meer vierkanten kop, die met beenstukken gepantserd 
is, groote, hoogliggende oogen, en eenen afhellenden afge- 
platten. breeden, maar van voren min of meer scherp uitloopen- 
den, of zelfs ingesneden snuit. De aars- en tweede rugvin zijn 
tamelijk lang. Zij leven in de zee en voeden zich voornamelijk 
met schaaldieren. 
De eigenlijke zeehanen , waartoe onze inheemsche soorten 
behooren, hebben elke borstvin van onderen voorafgegaan door 
3 vrije, ongetakte stralen. Zij hebben zoogenaamde ffuweel-tan- 
den aan de kaken en aan het ploegschaarbeen , 7 stralen in 
het kieuwvlies, en de buikvinnen zijn zamengesteld uit 3 ste- 
kel en 5 zachte stralen. Men zegt, dat zij, wanneer zij uit 
het water gehaald worden, een knorrend geluid laten hooren, 
waarvan zij den naam van Knorhaan verkregen hebben. 
Er heerscht, ten opzigte der naauwkeurige bepaling der 
soorten van zeehanen van onze noordsche zeeën, steeds nog 
eene groote onzekerheid. Eenige dezer, zooals Trigla lineata 
en lyra^ komen eigenlijk in de Middellandsche zee voor, wor- 
den echter enkel aan de kust van Engeland aangetroffen, en 
een voorwerp van laatstgenoemde soort, die zeer kennelijk is 
aan haren in twee afgeplatte en getande groote lappen uitloo- 
penden snuit, werd zelfs, volgens de Selys Longchamps, in 
18d0, in de Schelde bij het fort Lillo gevangen. De beide in 
de Noordzee meest algemeen verbreide soorten zijn de groote 
Poon (Trigla hirundo ) , zeer kennelijk aan de smalle schub- 
ben van hare zijstreep, hare groote, met blaauw versierde borst- 
vinnen, en hare in drie lappen verdeelde zwemblaas; en de 
kleine Poon, {Trigla gurnardus)^ die breede schubben aan 
de zijstreep, veel kortere borstvinnen en eene tweelappige 
zwemblaas heeft, en op lang na niet de grootte der andere 
soort bereikt. Dit zijn ook de beide soorten, die menigvuldig 
langs onze kusten gevangen en op de markten gebragt worden. 
Men heeft intusscheii nog twee andere soorten , uit de Noordzee , 
