DE SCORPIOENVISSCHEN. 
43 
ondersclieiden. Eene dezer, de Trigla van Yarrele , of 
Trigla cumilus van Bloch, maar niet van L inné , schijnt zoo groote 
overeenkomst te hebben met onzen kleinen p oon {Trigla gurnardiis), 
dat het moeijelijk valt haar als soort te onderscheiden; intusschen 
wordt zij door velen als zelfstandig aangevoerd ; volgens Cuvier 
bewoont zij de Middellandsche zee en komt ook aan de noord- 
kust van Erankrijk voor; volgens Yarret.l vindt men haar 
enkel aan de zuidkust van Engeland; Nilsson, en Kroyer, 
geven haar ook, volgens eenige uit de zee tusschen Dene- 
marken en Zweden gevangene voorwerpen, in hunne Eauna’s 
van beide landen op. Aan de andere dezer soorten heeft men 
den naam van Trigla cuculus , Linné, gelaten en neemt aan, 
dat dit de Trigla pini van Bloch is. Zij moet nagenoeg even 
groote borstvinnen hebben als de groote poon, maar deze, even 
als alle de overige deelen van het ligchaam, zijn roodach- 
tig; deze soort bereikt slechts een voet lengte, en de zwem- 
blaas is gevormd als bij de kleine poon. Yolgens Cuvier be- 
woont zij de Middellandsche zee en het Kanaal; Yarrell 
vermeldt, dat zij gemeen is aan de kust van Ierland en Enge- 
land; Bloch zegt, zijn voorwerp uit Holland te hebben ver- 
kregen, en VAN DEN Ende, (Yereeniging, II, blz. 4.) geeft 
haar op, als in de Buitenlek langs onze kust voorkomende; 
Kroyer en Nilsson daarentegen maken er geen gewag van, 
in hunne uitvoerige werken over de Deensche en Skandinavi- 
sche visschen. 
Over onze beide gewone, inheemsche soorten zullen wij het 
volgende mededeelen. 
DE GROOTE POON. TRIGLA HIRUNDO. 
(Plaat 4, fig. 2.) 
De groote Poon bereikt eene lengte van ruim twee voet. 
Hij is zeer kennelijk aan zijne groote borstvinnen, die langer 
dan de kop, en fraai met blaauw versierd zijn, gelijk ook aan 
