44 
DE VISSCHEN. 
de schubben van de zijstreep, die smal, of in andere woorden 
veel langer dan breed zijn. De eerste borstvin wordt door 9 
doornen, de tweede rugvin door 16 zachte stralen ondersteund, 
de aarsvin heeft er 15. Overigens is de lengte der borstvinnen , 
ofschoon binnen zekere grenzen, min of meer veranderlijk naar 
mate der voorwerpen. De zwemblaas is in drie groote lappen 
van ongelijke lengte verdeeld, van welke de middelste aan zijn 
einde afgerond is, de beide zijdelingsche echter puntig uitloopen. 
De hoofdkleur is een roodachtig wit, hetgeen op den rug 
in het grijs-bruine trekt, maar op de staartvin en de bovendeelen 
der eerste rugvin min of meer in het roode overgaat; de buik- 
vinnen en de aarsvin zijn wit. De borstvinnen zijn aan de 
keerzijde zwartblaauw met blaauwe randen , en deze zwartblaauwe 
kleur vertoont zich ook aan de vliezen op de buitenzijde der 
vinnen; intusschen zijn deze blaauwe tinten bij sommige voor- 
werpen flaauw en onduidelijk. De naam van groote Poon 
of groote Zeehaan wordt door onze visschers alleen aan 
deze soort gegeven ; zij wordt echter ook roode Poon of 
Spoon en, volgens van den Ende, Laurenskop en Hof- 
diender genoemd. Op onze markten wordt zij meestal onder 
den naam van B, o z e t verkocht , of ook onder den algemeenen 
naam van Knorhaan begrepen , die aan de kust zelve wei- 
nig gehoord wordt. 
De groote zeehaan is een in het Kanaal en langs de kusten van 
Engeland, België en Nederland, zeer algemeene visch , die ook aan 
de kusten van Denemarken en Noorwegen, tot aan de Lofoddsche 
eilanden voorkomt. Hij wordt langs onze kust op de banken , 
zoowel in de Binnen- als Buitenlek in menigte gevischt, en de 
jongen worden zelfs digt langs het strand met de saaijen gevangen. 
In Mei en Junij zijn de wijfjes met rijpen kuit. Het vleesch wordt 
in onze steden niet buitengewoon geacht , en gekookt gegeten. De 
visschers en de bewoners der zeedorpen eten het ook veel gerookt , 
en houden de kuit en lever voor even smakelijk als het vleesch • 
