DE ZEE-DONDERPAD. 
49 
tij cis, aan den romp en staart, voornamelijk boven de zijstreep, 
enkele schubben. De zijstreep verdwijnt op het midden van 
den staart naar achteren. De tanden gelijken op die der ri vier- 
den derpad. 
De eerste rugvin is door 8 of 9 doornen ondersteund. De 
tweede, die een weinig hooger is dan de eerste en nagenoeg 
aan deze stoot, heeft ongeveer de helft der hoogte van den 
romp, en is van 14 tot 15 zachte stralen voorzien. De aars- 
vin is een weinig lager dan de tweede rugvin en heeft 11 tot 
1 2 zachte stralen. De stekel der buikvinnen is geheel verbor- 
gen onder de huid van de eerste der drie zachte stralen dezer vin. 
De grondkleur der bovendeelen is een in het rosse, of grijze, 
of groenachtig trekkend bruin; de onderdeden zijn daarente- 
gen van een , dikwijls in het geelachtige trekkend wit. Behalve 
den buik en de onderhelft van den staart, zijn alle overige 
deelen met bruine of zwartachtige vlekken bedekt , die op de 
vinnen veelal tot dwarsstrepen zamenloopen, en op het ligchaam 
marmervlekken vormen, onder welke men meestal eenige zeer 
groote ontw^aart. 
De zee-donderpad werd, van de Golf van Gascogne, langs 
de geheele noordkust van Brankrijk en de kusten van Groot- 
Brittannië aangetrotfen. Hij bewoont zelfs de geheele Noordzee 
tot aan Noord -Kaap, en wordt zelfs in de Oostzee w-aargenomen ; 
aan onze kust behoort hij onder de gewone soorten. De rijtijd 
heeft in het einde en in het begin van het jaar plaats. Het 
voedsel bestaat voornamelijk uit allerlei kleine schaaldieren. Hij 
kan langen tijd buiten het water leven. Het vleesch is niet 
gezocht. 
Behalve deze gewone zee-donderpad , komt in vele streken , 
door haar bewoond, nog eene andere, met haar verwante soort, door 
Euphrasek Cottus buhalis genoemd, voor. Yan den Ende zegt, 
een voorwerp daarvan, waarschijnlijk afkomstig uit de Zuider- 
zee, op de vischmarkt te Zutphen verkregen te hebben; door 
mij is zij hier te lande nog niet waargenomen. Zij onderscheidt 
