DE GEHARNASTE DONDERPAD. 
51 
Deze viscli wordt in de Noord- en Oostzee aangetroffen en 
komt ook in het Kanaal en aan de kusten van Engeland voor. 
Hij is langs onze kust vrij algemeen tdiuis, wordt veel in de 
saaijen met den kleinen pieterman en andere kleine visschen 
gevangen , en draagt aan de kust van Holland de namen van 
Oudewij fs-lcaaJc of het oude Grootje^ men heeft hem ook dien 
van HarnasmaJinetje gegeven. De rijtijd heeft plaats in Mei en 
Junij. Het vleesch wordt niet gegeten, blijkbaar omdat de 
visch te weinig oplevert. Zijn voedsel bestaat in kleine schaal- 
dieren. 
DE STEKELBAARZEN. 
(GA STEEGST EI.) 
De soorten van deze familie sluiten zich aan die der Scor- 
pioen-visschen aan, doordien hun voorste kieuwdeksel, even 
als bij deze, met het onder-oogbeen verbonden is. Het zijn kleine 
in het zoete water, of de zee levende visschen, zeer gekenschetst 
doordat hunne voorste rugvin vervangen wordt door een grooter 
of kleiner getal vrije, dat is te zeggen niet door vliezen ver- 
bondene stekels, en dat hunne buikvinnen, ieder uit eenen in 
een pantserachtig schild ingeleden stekel bestaan, onder wiens 
oksel echter eenige zachte stralen verborgen zijn, en dat het 
ligchaam van schubben ontbloot , maar daarentegen min of meer 
met huidbeenstukken gepantserd is. 
De drie inheemsche soorten behooren tot het geslacht der 
eigenlijke Stekelbaarzen. Deze hebben slechts 3 stralen in 
het kieuwvlies, eene kleine schuinsche mondopening, en de kaken 
met talrijke fijne tanden gewapend. De staart- en borstvinnen 
zijn afgerond. 
