DE SNOTDOT.F. 
59 
deksels zijn ongewapend. De huid is , in plaats van schubben , 
tamelijk regelmatig met harde, maar ruwe korreltjes als be- 
zaaid. Behalve deze korreltjes ontwaart men bovendien zeven rijen 
gelijksoortige, maar veel grootere verhevenheden, die de gedaante 
hebben van konische knobbels : de bovenste rij loopt van 
het achterhoofd tot aan de zachte rugvin; de tweede aan weers- 
zijde van boven het oog, in nagenoeg regte lijn, tot aan den 
wortel der staartvin; de derde wederom aan weerszijde, en 
evenwijdig met de tweede, langs de zijden van het ligchaam 
tot aan het kieuwdeksel; de onderste eindelijk omzoomt aan 
weerszijde de zijden van den buik, tusschen de aarsvin en 
buikschijf. 
Het kieuwvlies wordt door 6 stralen ondersteund. De zwem- 
blaas ontbreekt, maar de portier-aanhangsels zijn talrijk. Het 
geraamte is nagenoeg geheel kraakbeenig. 
De borstvinnen zijn afgerond en korter dan de kop, maar 
loopen naar voren tot onder de keel voort, zonder zich echter 
te vereenigen : dit naar voren verlengde gedeelte omsluit aan 
weerszijde de buikschijf, die cirkelvormig is, uit eenen huid- 
rand en, binnen dezen, uit eenen kring van platte harde schijf- 
jes zameiigesteld is. De eerste rugvin schijnt vertegenwoordigd 
te zijn door de met knobbeltjes gewapende rugkiel, die van 
binnen beenen stukjes, als vinstralen, verbergt. De zachte rug- 
vin en de aarsvin beginnen aan het hellend gedeelte van den 
staart; eerstgenoemde is van 11, laatstgenoemde van 9 zachte 
stralen voorzien. De staartvin is aan het einde regt. 
De snotdolf is in het leven, gedurende den rijtijd, met zeer 
fraai] e kleuren versierd. De onderdeden en vinnen zijn alsdan 
roodgeel; de overige deelen bruingeel met oranje, purperrood 
en blaauw in verschilende toonen geschakeerd; de oogen zijn 
hoogrood. Na den rijtijd zijn al deze kleuren flaauwer en 
minder zuiver. 
Deze merkwaardige visch bewoont alle kuststreken van het 
gematigde en noordelijk Europa, en komt tot IJsland , Groen- 
