DE KABEIJAAUW. 
79 
eene alle begrippen te boven gaande menigte, door de meeste, 
de noordelijke kusten van Europa bewonende volkeren gevan- 
gen. De vangst op de grootste schaal heeft intusschen aan de 
kust van Nieuw-Eoundland plaats, en wordt voornamelijk door 
de Eranschen en Engelschen gedreven. De kabeljaauwvangst 
der Nederlanders wordt langs de kust, op Doggersbank en 
in het algemeen in de Noordzee uitgeoefend, en slechts eenige 
schepen gaan thans tot de Eareilanden en IJsland. De vaart 
op kabeljaauw naar laatstgenoemde gewesten draagt den naam 
van IJslandsche visscherij; die in het ruime sop der 
Noordzee heet de Beug- en Kolvaart. De Beugvaart of 
Beug-visscherij, die men gemeenlijk ook de Winter- 
kabelj aa u w - viss cherij noemt, omdat zij in den winter 
uitgeoefend wordt, ontleent haren naam aan het daarbij ge- 
bruikelijke hoekwant of beug; de Kolvaart of Kolvis- 
s cherij, die in het voorjaar plaats heeft, werd oorspronkelijk 
zoogenoemd, omdat men den kabeljaauw aan lijnen vangt, die 
van Hollandschen kol, eene soort van hennep, gemaakt zijn. 
De zoogenaamde versche visch vangst heeft in de nabij- 
heid der kust plaats. De kabeljaauw vaart levert ook, ofschoon 
in veel geringere hoeveelheid, schelvisch, leng, kool visch en 
bot op. De kabeljaauw wordt, hetzij gedroogd , hetzij gezou- 
ten, in den handel gebragt: in het eerste geval onder den 
naam van Stokvisch; in het tweede geval onder dien van 
Zoutevisch ofLaberdaan. Voor het droogen of inzouten, 
worden de kop, de ruggegraat en de ingewanden verwijderd, 
en de visch, in zijne lengte, in tweeën gespleten. De zooge- 
naamde wangen, gevormd door de slaapspier, en uitwendige 
laag der kaauwspier, worden afzonderlijk ingezouten , en onder 
den naam van kibbelen of kibbeling in den handel ge- 
bragt. Hetzelfde heeft plaats met de zoogenaamde lippen en 
kelen, zijnde de lippen het paar kintongbeenspieren, de kee- 
len het paar borsttongbeenspieren. De kibbeling is minder ge- 
acht dan de gewone zoutevisch; de lippen en de keelen gel- 
