DE KWABAAL. 
83 
panis^ Puit-aal genoemd, is de eenige inheemsche zoetwater- 
visch van de familie der Dorschen, en behalve de hier boven 
aangevoerde kenmerken gemakkelijk te onderkennen aan zijne 
in eene punt uitloopende staartvin, de tot aan deze verlengde 
aarsvin en tweede rugvin, door welke kenmerken men hem ook 
dadelijk van den Leng, de tweede inheemsche soort der afdeeling, 
kan onderscheiden. 
De kwabaal bereikt gewoonlijk eene lengte van twee voet. 
De hoogte van den romp gaat vijf en een half maal, de kop 
vier en een derde maal in de geheele lengte van het ligchaam, 
zonder de staartvin. De aars ligt op de helft dezer lengte. De 
aars- en tweede rugvin strekken zich tot aan den wortel der 
staartvin uit, en deze is min of meer puntig afgerond. De 
borstvinnen hebben ongeveer de grootte der staartvin en zijn 
afgerond. De schubbeu zijn klein. De voorste der 6 stralen 
van de buikvin zijn eenigzins tot puntige draadjes verlengd. 
De eerste rugvin heeft 12, de tweede 70 tot 74, en de aars- 
vin 68 tot 72 stralen. De kaken en het ploegschaarbeen zijn 
elk met eene breede streep van tandjes gewapend. 
De hoofdkleur van de kwabaal is een lakgeel, hetgeen op 
de onderdeelen in het witachtige, op de bovendeelen in het 
bruin overgaat , en nagenoeg overal met zwart achtige vlekken 
als gemarmerd is. De aars- , staart- , en rugvinnen hebben zwart- 
achtige zoomen. 
De kwabaal bewoont de zoete wateren van het grootste ge- 
deelte van Europa, noordelijk tot Groot-Brittannië en Lapland. 
In ons land wordt hij voornamelijk in stroomend water aange- 
troflen. Hij houdt zich bij voorkeur in diepe wateren op , en 
kruipt in aardholen onder steenen en boomwortels, hetzij om 
zich te verschuilen, hetzij om op zijnen buit te loeren, die 
voornamelijk uit water-insekten en jonge visschen bestaat. Dit 
geschiedt voornamelijk bij nachttijd. De rijtijd heeft in Eebruarij 
en Maart plaats. Hij heeft een zeer taai leven. Zijn vleesch is 
smakelijk. 
