DE AAI.. 
8 9 
weilanden of andere vochtige gronden en bij nachttijd , togten 
naar andere wateren. Verdere verhuizingen in het water ge- 
schieden, op eene groote scliaal in het najaar, als wanneer zich 
de tot de voortteling geschikte alen naar den mond der rivie- 
ren , of ondiepe modderige kuststreken begeven en aldaar 
kuit schieten. In het voorjaar, vroeger of later naarmate de min 
of meer zuidelijke ligging der landstreken, komen eene ontel- 
bare menigte jonge alen uit de zee in de rivieren, en verdee- 
len zich allengs in de wateren, waar zij nu verscheidene, men 
zegt 5 tot 6 jaren blijven, tot dat zij volwassen en tot de 
voortteling geschikt zijn. Daar men de oude alen niet uit zee 
ziet terugkomen, moet men vooronderstellen, dat zij, eens 
in zee gegaan , ook voor het vervolg daarin blijven. Zij schij- 
nen zich alsdan in het slib van moerassige oevers, vooral aan 
den mond der rivieren op te houden, en werden aldaar ook 
op verscheidene plaatsen waargenomen. Men kan dus van den 
aal zeggen, dat hij in zee geboren wordt, in zoetwater opgroeit 
en in zee gaat voorttelen en sterven. Dat de aal overigens in 
eiken leeftijd even goed in zee- als in zoetwater kan leven, 
bewijzen de talrijke voorwerpen van allerlei grootte, die langs 
onze stranden somtijds met de Saaijen gevangen worden, en waar- 
schijnlijk grootendeels door de sluis van Katwijk of uit de 
rivieren in zee geraken. Jonge alen, van eenige duimen lengi;e 
en die de gedaante van een dik draadje garen hebben, worden 
somtijds in onze slooten gevonden. 
De aal voedt zich voornamelijk met vischkuit, vischbroed, 
kleine visschen en kikvorschen. Hij heeft, zoo als reeds opge- 
merkt is, een zeer taai leven. Behalve het vleesch van dezen 
visch is ook het vel van waarde, vermits het taaijer is dan 
leder en b. v. de beste riemen voor dorschvlegels levert. 
