90 
DE VISSCHEN. 
DE ZEE-PALING. CONGÉ B VULGABIS. 
(Plaat 9, fig. 2.) 
De Zee-paling of Zee-aal, door Linné Muraena con- 
ger genoemd, is gemakkelijk te onderscheiden van den gewonen 
aal of paling door zijne langere, tot tegenover het einde der 
borstvinnen loopende rugvin; door zijne onderkaak, die korter 
is dan de bovenkaak; doordien de kaken, behalve met kleine 
tanden, met eene rij van groote tanden gewapend zijn, en men 
zoodanige groote tanden ook in het ploegschaarbeen ontwaart; 
door zijnen smalleren snuit ; doordat hij eene veel aanzienlijker 
lengte, gewoonlijk 5 tot 6 voet, somtijds 10 voet bereikt’ 
en door zijne kleur, die op de bovendeden grijsbruin, op de 
onderdeden lichter of witachtig is, terwijl de rugvin eenen 
zwarten zoom heeft. 
De zee-paling wordt in de meeste zeeën om Europa aan- 
getroffen , schijnt echter niet in de Oostzee door te dringen. Hij 
wordt ook door onze visschers slechts van tijd tot tijd en enkel 
gevangen. Daarentegen komt hij menigvuldig voor aan de noord- 
kust van Frankrijk en aan vele punten der kusten van Groot- 
Brittannië. Zijn vleesch wordt weinig geacht, en slechts van 
de geringe volksklassen gegeten. 
De zee-paling verslindt niet alleen kreeftdieren , inktvisschen 
en allerlei andere visschen, maar spaart zelfs zijns gelijken 
niet. Oude voorwerpen hebben èene geweldige kracht en moeten 
bij de vangst met voorzigtigheid behandeld worden. De zee- 
paling schiet zijnen kuit in December en Januarij. In den 
zomer vindt men de jongen , ter dikte van een man’s vinger, 
aan rotsachtige kusten. 
