DE KAKPEll. 
99 
maakt men hiervan gebruik, om de gevangen karpers smake- 
lijker te maken, door ze eene of meer weken lang in vochtige 
mos, op koele plaatsen te leggen en ze met in melk of bier 
geweekt brood te voeden. De karper leeft van de weeke deelen 
van waterplanten, van wormen, water-insekten en hunne mas- 
kers. Hij kan sprongen uit het water van verscheidene voet 
hoogte maken. De kuit wordt in Mei of Juni] tusschen water- 
planten geschoten. De karper groeit niet schielijk : voorwerpen 
van zesjarigen leeftijd wegen ongeveer 3 tot 4 pond. 
DE barbeel. CyPRINÜS BARBUS. 
(Plaat 10, fig. 3.) 
De Barbeel die ook Berm genoemd wordt, en die bij de 
nieuwe natuurkundigen den naam draagt van Barbus fluviati- 
lisy heeft, even als de karper , twee paar voeldraden aan den snuit 
en doornen aan de rugvin; maar de doornen aan de aarsvin 
ontbreken ; het ligchaam is veel langwerpiger , de rugvin is 
veel korter, maarhooger; de aarsvin is puntig; de snuit steekt 
voor de onderkaak uit, en het voorste paar voeldraden zitten 
veel lager. 
Het ligchaam van den barbeel is tamelijk dik, ofschoon zij- 
delings zamengedrukt ; zijne hoogte is echter geringer dan de 
lengte van den kop en bedraagt ongeveer een vijfde van de 
geheele lengte van den visch , de staartvin niet medegerekend^ 
De lippen zijn dik en de bovenlip is van 4 korte, maar dikke 
voeldraden voorzien, die langer zijn dan bij den karper, en 
waarvan het eerste paar ver naar voren geplaatst is, terwijl 
het tweede paar aan den mondhoek zit. De rugvin neemt na- 
genoeg het midden der bovenlijn van het geheele ligchaam in, 
en heeft achter de doornen 8 harde stralen: zij is van achteren 
laag, verheft zich echter van voren in een hoekige punt. De 
