DE GRONDEL. 
101 
doornen aan den rug, noch aan de aars vin , die beiden afge- 
rond zijn, zijne schubben zijn grooter, en hij bereikt op ver 
na niet de grootte van den barbeel. 
De grondel, die ook het Grundje genoemd wordt, en bij 
de nieuwe natuurkundigen den iiaain draagt van Gobio fluvi- 
aiilis^ bereikt eene lengte van een halven tot twee derden 
voet. De voeldraden zijn dik en aan den mondhoek geplaatst. 
De rugvin evenaardt niet geheel de hoogte van het ligchaam, 
is van boven afgerond en heeft 9 stralen ; de buikvinnen heb- 
ben er ieder 7 ; de kleine afgeronde aarsvin heeft er ook slechts 7. 
De bovendeelen zijn blaauwachtig olijfgroen, de zijden blaauw, 
beide met zwarte stipjes, de onderdeden zilverachtig wit. De rug- 
en staartvin zijn op de stralen van zwartachtige, op dwarsbanden 
verdeelde banden voorzien. Men ontwaart ook dikwijls langs den 
bovenrand van de zijstreep eene zilverachtige overlangsche 
streep, en boven deze 5 tot 6 zwartachtige vlekken. 
De grondel bewoont de rivieren en de daarmede in verband 
staande meren van het gematigde Europa , en komt noordelijk 
tot Engeland en het zuidelijk Scandinavië voor. Hij houdt zich 
bij voorkeur in wateren op, waar de grond met grind of 
zand bedekt is. Men ziet hem meest gezellig op plaatsen , waar 
struiken of steenen het water belemmeren. In ons land is hij 
menigvuldig in de Meijerij en komt ook in de Berkel, den 
IJssel, den Eijn bij Arnhem en in onze staande wateren vrij 
algemeen voor. 
De grondel schiet zijne kuit in de maand Mei aan steenen. 
Hij voedt zich met weeke plantendeelen, maskers van insekten, 
wormen, vischbroed en het vleesch van doode, in het water 
rottende dieren. Hij wordt in sommige streken, b. v. in Pom- 
meren, in het najaar in groote menigte gevangen, maar om 
zijne geringe grootte weinig gegeten, ofschoon zijn vleesch 
smakelijk is. 
8 
