DE ZEF.I/r. 
103 
in het roodgele trekkend of zelfs met gouden glans. Dusdanige 
lichte, goudglanzige voorwerpen, door sommige schrijvers onder 
deii naam van Tinca aurea of clirysltis afgebeeld, worden ten 
onregte voor eene eigene soort gehouden. Even als bij den karper 
en den steenkarper , biedt ook het ligchaam van de zeelt allerlei 
wijzigingen ten opzigte van zijne hoogte aan, en dien ten gevolge 
werden de voorwerpen van eenen langwerpigen vorm, door 
Ch. L. Bonaparte als eene eigene soort onder den naam van 
Tinca italica aangevoerd. 
De zeelt wordt in nagenoeg geheel Europa aangetrofien , is 
echter in de meer noordelijke streken veel minder menigvul- 
dig, en gaat niet tot Schotland en het noordelijk Scandinavië. 
Zij wordt ook, even als de karper, in vijvers aangekweekt. Zij 
houdt zich in meren, plassen en andere staande wateren op, 
en komt in rivieren slechts in enkele plaatsen, waar geene 
of nagenoeg geene strooming is, voor. Zij bewoont in ons 
land alle staande wareren , zelfs slooten , en is er een alom 
bekende visch. Zij heeft gewoonlijk eene lengte van eenen 
voet, bereikt echter meer dan het dubbele dezer grootte, en 
wordt 5 tot 6 pond zwaar. Zij heeft een zeer taai leven, en 
kan derhalve tot op groote afstanden vervoerd worden. Haar 
voedsel bestaat voornamelijk uit de maskers van waterinsekten. 
Zij overwintert in den modder, op den grond der wateren. De 
rijtijd heeft, naarmate de streken die zij bewoont min of meer 
gematigd zijn, in Mei of Junij plaats. Men ziet alsdan het 
wijfje, veelal vergezeld van twee mannetjes, langs de met riet 
begroeide oevers der wateren, haren kuit schieten. Haar vleesch 
is niet bijzonder gezocht. 
8 * 
