104 
DE VISSCUEN. 
B. Soorten zonder voeldraden^ maar met doornen aan de rug- 
en aarsvin. Zij vormen het ondergeslacht der Steen- 
karpers ( Carassius ) . 
DE STEENKAPPER. CYPRINUS CARASSIUS. 
(Plaat 10 fig. 2.) 
De S t e e n k a r p e r , die ook Kruiskarper of Kroes- 
karper genoemd wordt, is onder alle inheemsche soorten van 
karper-visschen dadelijk te herkennen aan zijn buitengewoon 
kort ligchaam, wiens hoogte somtijds de helft zijner lengte, 
de staartvin afgerekend , bedraagt. Het is bovendien , met den 
Giebel, de eenigste inheemsche soort met doornen aan de vinnen, 
die geene voeldraden heeft. 
Het ligchaam is vleezig, ofschoon zijdelings aanzienlijk za- 
mengedrukt. De kop is klein en gaat ongeveer drie en een 
half maal in de geheele lengte van het ligchaam. De mondope- 
ning is naauw; de schubben zijn middelmatig en de zijstreep 
is nagenoeg regt. Het getal der schubben , volgens de lengte 
van den visch geteld , beloopt 33, volgens de d warsas 14. 
De grootte, de plaatsing en de stralen der vinnen zijn in 
het algemeen als bij den karper, voornamelijk ook door de 
aanzienlijke lengte der rugvin : intusschen is deze van boven 
eenigzins afgerond , de beide lappen der staartvin zijn minder 
lang, de buikvinnen zijn puntiger, en het getal der vinstralen 
biedt ook eenig onderscheid aan. De rugvin heeft 17 zachte 
stralen , die voorafgegaan zijn door eenen doorn , voor welken 
wederom 3 kleiner harde stralen staan. De aarsvin heeft 6 
zachte, en eene groote met 2 kleine, harde stralen. De buik- 
vinnen zijn, zooals meestal bij de karper-visschen, uit 9 zachte 
stralen zamengesteld. 
De bovendeden van den steenkarper zijn donker olijfbruin, 
