DE BRASEM. 
107 
blei overeen door de gedaante van zijn ruitvormig ligchaam , 
wijkt echter van deze, behalve de langere staartvin, door de 
veel sterker benedenwaarts doorgebogene zijstreep en de zwart- 
achtige aarsvin ah 
De brasem bereikt gewoonlijk eene lengte van anderhalven 
voet; men treft er intusschen veel grootere aan. In Zuid- 
Duitscliland wordt hij BracJisen genoemd; in Berlijn en om- 
streken steeds Bley. De naam van Blei of Bleitje wordtin 
ons land veelal ook aan de jonge brasems gegeven , die Linné onder 
den naam van Cyprinus farenus beschreven heeft. In de stel- 
sels der nieuwe natuurkundigen wordt hij met de twee volgende 
en eenige andere, hier te lande niet voorkomende soorten, in 
een eigen ondergeslacht, Ahramis genoemd, gebragt. 
De hoogte van het ligchaam gaat ongeveer twee en een 
half maal 'in zijne lengte zonder de staartvin, en de kop neemt 
slechts een vierde van deze lengte in. De mondopening is 
klein en de snuit steekt een weinig voor de onderkaak uit. 
Het oog is groot. De aarsopening ligt ongeveer in het midden 
tusschen den afstand van den achterrand der kieuwdeksels en 
het begin der staartvin. De borstvinnen zijn eenigzins puntig 
en hebben de lengte van den kop. De buikvinnen hebben de 
grootte der borstvinnen ; zij liggen tusschen deze en de aarsvin, 
en worden door 9 stralen ondersteund. De aarsvin heeft 28 
tot 29 stralen: zij begint achter den aars, en is van achteren 
vier maal lager dan van voren, waar zij in hoogte de borst- 
vinnen evenaardt. De staartvin is diep gevorkt. De rugvin ein- 
digt tegenover den aars; zij is de helft hooger en korter 
dan de aarsvin , van adderen drie maal langer dan van voren 
en heeft 12 stralen. 
De schubben zijn naar evenredigheid tamelijk klein : onge- 
veer ten getale van ruim 50 langs de zijstreep, en 21 tusschen den 
rug en buik De zijstreep vormt eene benedenwaarts gekromde lijn. 
De hoofdtin t van den brasem is eene zilverachtige lood- 
kleur, die op den rug in het groenachtige speelt en op den 
