108 
DE VrsSCHEN. 
buik in het witte overgaat, terwijl de vinnen zwartachtig en 
veelal in het paarsche trekkende zijn. De iris van het oog is 
zilverkleurig. 
De brasem is in de zoete wateren van het grootste ge- 
deelte van Europa verbreid, en wordt in alle onze rivieren, 
meren, plassen, vaarten en slooten aangetrofïen. Hij voedt zich 
met weeke plantenstoffen , wormen, waterinsekten en hunne 
maskers, groeit zeer schielijk, en men zegt, dat hij reeds het 
volgende jaar na zijne geboorte ter voortteling geschikt is. 
De rijtijd heeft van April tot Junij plaats. Het ligchaam der 
mannetjes is alsdan met een aanzienlijk getal harde grijsachtige 
knobbeltjes bedekt, die later wederom afvallen. In dezen tijd 
ziet men de brasems in groote menigte aan de oppervlakte 
van de met riet begroeide oevers der wateren vereenigd, en even 
als de karpers met den staart op het water slaan en gedruisch 
maken. Men zegt, dat er om elk wijfje verscheidene manne- 
tjes bezig zijn, en dat de brasem volgens hunnen min of 
meer gevorderden leeftijd, vroeger of later rijen. Overigens leeft 
de brasem veelal gezellig, en houdt zich gaarne in de diepte 
op. Zijn vleesch is goed. 
DE BLEI. CYPRINIJS BLICCA. 
(Plaat 12, fig. 2.) 
De B 1 e i , ook Kolblei en Kolbliek,Koloog,Kolfoog 
en in Groningen Platter genoemd , draagt ook in andere lan- 
den allerlei verschillende benamingen en het zijn vooral die, 
w^elke zij in Zweden heeft, zoo als BjÖrkna^ Blicha^ Banha ^ 
welke door de schrijvers van dit volk in de w^erken over natuur- 
lijke geschiedenis verbreid werden en aanleiding tot verwarrin- 
gen gaven. Artedi en Linné noemden deze soort Cyprinus 
hjÖrhna: een naam , die intusschen , minder geschikt om in andere 
