DE BLEI. 
109 
talen overgebragt te worden, algemeen plaats heeft gemaakt voor 
dien van Cyprinus Micca , door Bi.och aan de soort gegeven 
De kolblei heeft in hare uiterlijke gestalte veel overeenkomst, 
met den brasem , maar hare zijstreep is nagenoeg regt , de 
aarsvin is korter, de snuit stomper, de kop, de oogen en schubben 
zijn grooter , de staart is hooger en korter ; de kleur biedt 
afwijkingen aan ; er zijn aan weerszijde 5 keelgatstanden aanwezig, 
terwijl er de brasem slechts 4 heeft, en zij heeft op ver na 
niet de grootte van den brasem. 
De kolblei bereikt ongeveer eenen voet lengte. Hare aars- 
vin heeft 24 tot 25 stralen, en de rugvin 11 tot 12. Er zijn 
tusschen den kop en de staartvin 42, en tusschen buik en rug 
15 rijen schubben aanwmzig. De kleur van het ligchaam is een 
zilverachtig, in het goudgeel spelend wit, hetgeen met zeer fijne 
zwarte stipjes bedekt is, en op de bovendeelen in het olijfgroene 
overgaat. De iris van het oog is van boven groen met goudgeel 
afgewisseld , voor het overige zilverachtig. De borst- en buik- 
vinnen zijn roodachtig, de overige vinnen zwartachtig. 
De kolblei schijnt even ver verbreid te zijn als de bra- 
sem; zij wordt in ons land even menigvuldig als deze soort, 
in alle onze zoete wateren aangetroffen. Ook in haar voedsel 
en hare levenswijze hebben beide soorten onderling groote over- 
eenkomst. De rijtijd heeft in Mei en Junij plaats. 
DE LANGE BLEI. CYPRINUS H E C K E I. I. 
(Plaat 12, fig. 5.) 
Deze soort werd mij door den voor de Nederlandsche visch- 
kunde zoo hoogverdienstelijken W. vandenEnde medegedeeld. 
Volgens dezen geleerde is zij niet zeldzaam in de Vliet bij Voor- 
burg. Uit de wateren van den Eijnlandschen boezem werden mij 
slechts een klein getal voorwerpen , en w^el onder den naam van 
