112 
DE VISSCHEN. 
Bij de nieuwe natuurkundigen komt deze soort onder de namen 
van Leuciscus amants en Bhodeus aw,ar%s voor. 
DE R II I S C H - V O O 11 N. C Y P ir I U S ER Y T H RO P H T H A T; M II S. 
(Plaat 11 , tig. 5.) 
De E,uischvoorn,die ook Bietvoorn en Boetvoorn 
genoemd wordt, heeft, onder de voorns, na den bittere voorn, 
het hoogste ligchaam, en is bovenal kennelijk aan zijne sterk 
tot het loodregte hellende mondopening, zijne nog sterker dan 
bij den brasem benedenwaarts gebogene zijstreep, de roode kleur 
van zi]ne vinnen en van zijne oogen, weshalve deze visch in 
Duitschland veelal RotJiaugle genoemd wordt. 
De hoogte van den romp gaat ongeveer drie en een vijfde 
maal, en de kop vier en een vierde maal, in de lengte van 
den visch, de staartvin niet medegerekend. De bovenlijn van 
den kop is nagenoeg regt; de zeer korte en kleine snuit 
is eerst aan het einde afhellend. De mondopening helt veel 
sterker naar het loodregte dan bij eenige andere soort, zoodat, 
wanneer men den visch van voren beziet, de onderzijde der 
onderkaak grootendeels in het gezigt komt. De staart is 
een derde korter dan de romp. De zijstreep loopt van achte- 
ren naar voren evenwijdig met de buiklijn van den visch , en 
klimt aan de borst gekomen, allengs tot den schouder op. De 
schubben zijn tamelijk groot en in de hoogte op 13, in de 
lengte van den visch op ruim 40 rijen verdeeld. De aarsvin 
heeft 15, de rugvin, die aanzienlijk verder achteruit geplaatst 
is dan de buikvinnen, 11 stralen. De keelgatbeenderen zitten 
op 2 rijen. 
De ruischvoorn heeft levend zeer fraaije kleuren. De boven- 
deden zijn donker bronsgroen, hetgeen benedenwaarts in eene 
fraaije zilverlint met goud- en roodachtigen weêrschijn over- 
gaat. Elke schub is aan haren wortel donkergroen, en die van 
