DE RDISCH-VÜOIIN. 
J13 
de zijstreep hebben elk een olijfkleurig stipje. De rug- en 
staartvin zijn, even als de borstvinnen groenachtig, hetgeen 
echter veelal in het karmijnroode trekt. De aarsvin en de buik- 
vinnen zijn geheel karmijnrood ; de oogen goudkleurig met 
rood. Intusschen bieden de kleuren, bij deze, zoo als bij de 
overige karpervisschen , even als bij den baars en in het alge- 
meen alle zoetwater- ja zelfs zeevisschen, allerlei afwijkingen aan 
volgens den aard van het water, waarin zij leven , vooral zijnen 
bodem, en zijn de kleuren in den tijd der voortteling in het 
algemeen, vooral bij het mannetje, levendiger en fraaijer dan 
buiten dezen tijd. 
De ruisch voorn, die in de werken der nieuwe natuurkun- 
digen den naam draagt van Leuciscus erythro])hihalmus en Scar- 
dinius erytJiroplithalmus ^ is nagenoeg over geheel Europa tot 
Scandinavië en het westelijke Siberië verbreid. Hij behoort ook 
in ons land tot de zeer gemeene visschen, en wordt in al onze 
rivieren, meren, plassen, kanalen en slooten aangetroffen. Hij 
wordt eenen voet lang en een pond zwaar. Hij houdt zich gaarne 
bij de met riet of waterplanten begroeide oevers op. De rij- 
tijd valt in de maand Mei. Zijn vleesch is smakelijk, maar 
niet bijzonder geacht. 
DE BLANK - VOORN. CVPRINUS RUTILUS. 
(Plaat 11, fig. 4.) 
De BI ank- voorn, die veelal eenvoudig Voren of Voo rii 
genoemd wordt, heeft in het algemeen veel overeenkomst met 
den ruischvoorn; maar zijn ligchaarn is minder hoog en daar- 
entegen dikker, de zijstreep is minder gekromd, de snuit meer 
bolvormig en een weinig grooter, de mondopening is veelmeer 
horizontaal, de aarsvin korter, de rugvin staat verder naar voren, 
en de keelgattanden zijn op eene enkele rij geplaatst* 
