118 
DE VISSCHEN. 
zijn, vooral op de onderdeelen, sterk zijdelings zaamgedrukt lig- 
chaam, hetgeen zelfs tusschen de buikvinnen en den aars een 
weinig scherp uitloopt; aan zijne onderkaak, die een weinig 
voor de bovenkaak uitsteekt, en doordien het, onder alle in- 
heemsche voorns, de langste aarsvin heeft. 
Het alvertje bereikt gewoonlijk niet meer dan eenen halven , 
zeldzaam twee derden voet lengte, en herinnert onwillekeurig aan 
de kleine soorten van haringen door zijn sterk zamengedrukt 
ligchaam, zijne glanzige schubben en zijnen vorm in het algemeen, 
weshalve hij door onze vischverkoopers dikwijls panharing 
genoemd wordt. 
Het ligchaam is langwerpiger dan bij onze meeste overige 
voorn-soorten, met uitzondering van den serpeling; zijne hoogte 
bij de rugvin is slechts weinig aanmerkelijker dan de lengte 
van den kop, en gaat ongeveer vier en een derde maal in 
zijne geheele lengte, zonder de staartvin. Er zijn tusschen den 
rug en buik 12, aan de zijstreep 48 tot 50 rijen van zeer 
dunne schubben aanwezig. De zijstreep daalt van de schouders 
spoedig, en met eene aanzienlijke buiging benedenwaarts. De 
oogen zijn groot; de snuit is kort. De onderkaak steekt 
een weinig voor de bovenkaak uit; deze is van voren dun 
en regt. De buikvinnen hebben 8 stralen. De hoogte van de 
rugvin van voren, evenaardt nagenoegde lengte van den kop: 
zij is tegenover de ruimte tusschen de buikvinnen en de aars- 
vin geplaatst, en heeft 9 stralen. Deze laatste is nagenoeg even 
hoog als de rugvin , maar veel langer, vermits zij uit 18 tot 
20 stralen zamengesteld is. 
De buitengewoon fraaije zilverkleur, w^aarmede het ligchaam 
van het alvertje pronkt , gaat langs zijne bovendeelen in het 
groenachtige over. De rug- en staartvin zijn groenachtig grijs , 
de overige vinnen witachtig. 
Het alvertje wordt nagenoeg in alle zoete wateren van ons 
werelddeel aangetrotfen. Ook in ons land is het eene gewone 
vischsoort, die vooral in onze rivieren en zelfs in het IJ menig- 
