126 
DE VISSCHEN. 
DE ZALMYISSCHEN. 
(S AL MO NES.) 
De Zalmvisschen naderen de karpervisschen door hunne 
gestalte, hunne zachte vinnen, de plaatsing der buikvinnen 
aan den buik zelve, en hun met schubben bedekt ligchaam ; 
maar zijn dadelijk te herkennen aan de vetvin, welke achter 
de rugvin, tegenover de staartvin geplaatst is. Vele soorten 
leven uitsluitend in het zoete water; andere in de zee, en 
onder deze zijn er, die, zoo als b. v. onze zalm, haren kuit in 
de rivieren schieten, waarin zich ook de jongen eenigen tijd 
ophouden. De in het zoete water levende soorten ontbreken in 
het heete Azië en in Australië. 
Men kan onze inheemsche soorten onder de drie volgende 
O 
geslachten brengen. 
DE ZALMEN. SALMO. 
De Zalmen hebben eenen ver naar achteren gespleten 
mond, die op de kaken, het gehemelte en zelfs op de tong 
met tanden gewapend is. Hun ligchaam is langwerpig, dik 
en, behalve aan den kop, met kleine schubben bedekt. Zij 
hebben 10 tot 12 stralen in het kieuwvlies, en eene eenvoudige 
zwemblaas. Hiertoe kan men de volgende drie inheemsche 
soorten rekenen. 
DE ZALM. SAI. MO SALAR. 
(Plaat 13, fig , 1.) 
Oud mannetje in den rijtijd. 
De Zalm, die in het Hoogduitsch lachs genoemd wordt, 
bekleedt de voornaamste plaats in de vischvangst op onze rivieren. 
