DE ZALM. 
129 
in kleinere of grootere troepen, die, ten einde den stroom 
gemakkelijk te breken, bij het zwemmen eenen puntigen hoek 
vormen, even als dit, om diezelfde reden, de troepen van gan- 
zen en andere vogels in de lucht doen. Zij verlaten wederom de ri- 
vieren na den tijd der voortteling, ofschoon er ook een klei- 
ner of grooter getal in de rivieren overwintert. In IJsland 
wordt de kuit, volgens Paber, in Julij geschoten, en de oude 
zalmen, die in Mei en Junij aan en vervolgens in de rivieren 
komen, vertrekken reeds wederom in het begin van Augustus. 
In den Bovenrijn en zijne bijstroomen begint het schieten van 
de kuit in Julij en Augustus, duurt echter tot November en 
zelfs later voort. In Scandinavië heeft het eerst in October en 
November, en somtijds tot in Januarij plaats. Zij kiezen tot 
dit einde stille plaatsen, waar de grond met grind of zand 
bedekt is. Hier maakt de visch , den kop tegen den stroom ge- 
rigt, ten einde niet medegesleept te worden en de kieuwen vrij 
te kunnen bewegen, met zijnen snuit, groote en breede voren 
in den grond, waarin het wijfje haren kuit schiet, die gedu- 
rende dit bedrijf van het mannetje bevrucht en tusschen het 
grind geborgen wordt. De eijereii, die de groote eener erwt 
hebben, blijven op deze wijze ongeveer drie maanden lang, en 
wanneer zij laat gelegd zijn, tot in het voorjaar liggen. De 
jonge zalmen houden zich in den beginne tusschen het grind 
in de ondiepe plaatsen op waar zij geboren zijn, en begeven 
zich eerst later in het midden der rivieren; hier vertoeven zij 
gewoonlijk een of twee jaren lang, groeijen slechts langzaam, 
en trekken in het voorjaar gezellig in zee, wanneer zij om- 
streeks eenen halven voet lengte bereikt hebben. In zee groei- 
jen zij daarentegen schielijker, en zijn reeds in het volgende 
jaar geschikt tot de voortteling. Het is, door genomene proe- 
ven met jonge zalmen, die men met genommerde ringen aan 
den staart vrij gelaten heeft, bewezen dat deze visschen telkens 
in dezelfde of nabijgelegene rivieren, waarin zij geboren wer- 
den, terugkomen. Het is voornamelijk gedurende den tijd , dat de 
