138 
DE VISSCHEN. 
DE HARING. CLUPEA HARENGUS. 
(Plaat 14, fig. 1.) 
Deze alom bekende visch bereikt omstreeks eenen voet lengte. 
Het ligchaam is, vooral naar onderen, zeer sterk zijdelings zamen- 
gedrukt, loopt aan den buik scherp uit, en zijne hoogte even- 
aart nagenoeg de lengte van den kop, die vier en een vierde 
maal de geheele lengte van den visch, zonder de staartvin , 
bedraagt. De bovenkaak eindigt onder de middenlijn van het oog ; 
zij klimt van voren sterk in de hoogte, en is in het midden van 
een puntig knobbeltje voorzien ; er zijn eenige tandjes in het 
tusschenkaakbeen aanwezig. De onderkaak steekt voor de bo- 
venkaak uit, en heeft aan weerszijden 4 tot 5 zeer fijne tand- 
jes. Het voorgedeelte van het ploegbeen is van 2 , en dat der 
gehemelte-beenderen van eene rij fijne tandjes vootzien. Men 
ontwaart ook dergelijke tandjes, maar in grooteren getale en 
op vier rijen geplaatst, langs de middenlijn van de tong. De 
tamelijk kleine borstvinnen zitten laag onder den achterrand 
van het kieuwdeksel. De nog kleinere buikvinnen beginnen te- 
genover het einde van het eerste derde der rugvin ; deze zijn 
van 10 stralen voorzien. De rugvin evenaart van voren, in 
hoogte , de lengte van den kop zonder den snuit en wordt door 
18 stralen ondersteund. De aars vin heeft 17 tot 18 stralen en 
is zeer laag. De staartvin is diep gevorkt., De schubben zijn 
groot en dun. De zijstreep is onduidelijk. 
De Haring is op de bovendeelen van een fraai in het 
groene trekkend, en in het goudgele en purperkleurige spelend, 
staal blaauw. De zijden en onderdeden zijn zilverwit ; de rug- 
en staartvin bruingrijs; de overige vinnen witachtig. 
De haring voedt zich met allerlei kleine kreeftdieren, met visch- 
kuit en vischbroed. Bij stil weder steekt hij somtijds den kop 
in de hoogte en maakt ook kleine sprongen aan de oppervlakte 
