146 
DE VISSCHEN. 
tuigen, thans stoombooten, die den eersten haring overbrengen, 
worden Jagers, en deze haring Jagers haring genoemd. 
De haring zelf wordt onderscheiden in Maatjesharing, 
of die, bij welken de hom noch de kuit behoorlijk ontwikkeld 
zijn, die zeer vet en lekker is, maar niet zoo lang bewaard kan 
worden als de volle Haring met hom en kuit, die het 
talrijkst gevangen wordt en .de voornaamste in den handel is; 
terwijl de Schootharing, die na den tijd van het rijen en 
kuitschieten gevangen wordt, wederom minder duurzaam en 
tevens minder lekker is. Elkeen weet, dat de Bokking 
gerookte haring is; dat hiertoe de haring van mindere kwali- 
teit, die men laat in het jaar en in de Zuiderzee vangt, ge- 
bezigd wordt 5 en dat de slechtste soorten daarvan ook gebruikt 
worden tot het mesten van teelland. De voortrefielijkheid van 
den Hollandschen haring, dien men alleen zoo noemt, omdat 
hij door Hollanders wordt gevangen en die eigenlijk in het geheel 
niet aan onze kusten komt, ligt in de naauwgezetheid en zorg 
die bij het kaken , inzouten , in het kort bij de geheele toeberei- 
ding voor de bewaring en verzending, in acht genomen wordt. 
DE SPROT. CLUPEA SPRATTUS. 
(Plaat 14, fig. 2.) 
Men kan de Sprot een haring noemen in verkleinden maat- 
staf met kleine schubben, maar met eene langere aarsvin en 
eenen gelanden buik. 
De sprot bereikt omstreeks eenen halven voet lengte. Hare 
aarsvin is gewooiilijk van 18, dikwijls 20 en in enkele geval- 
len zelfs van 21 stralen voorzien. De buik is scherp en heeft 
naar achteren gerigte insneden als de tanden van eene zaag. 
De bovendeelen van den visch zijn donker blaauw in het groene 
spelende; deze donkere tint gaat reeds boven de zijstreep, al- 
