14S 
DE VISSCHEN. 
Men zegt, dat ook de Pelser, Clupea pilchardns^ die de 
helft grooter is dan de sprot, en grootere schubben, maar in 
het geheel geene tanden heeft , aan onze kust aangetroffen wordt. 
Mij is deze soort nog niet onder het gezigt gekomen. Bovendien 
behoort zij te huis aan de Engelsche en Pransche kust van de 
andere zijde van het Kanaal, en wordt zij aan deze zijde, vol- 
gens de Engelsche schrijvers, slechts zeldzaam en in klein 
aantal waargenomen. Behalve de aanzienlijkere grootte is deze 
Pelser, volgens Yalenciennes , overigens niet verscheiden van 
de Sar dijn, Clupea sardina , van welke, ofschoon zij slechts 
aan de zuidkust van Erankrijk bekend is, van den Ende een 
voorwerp uit het IJ bij Sparendam meent verkregen te hebben. 
Laatstgenoemde soort is het vischje, dat even als de Ans- 
jovis in zout en olie, onder den naam van Sardijn, in den 
handel gebragt wordt. 
DE elft. ct.upea alosa. 
(Plaat 14, fig. 3.) 
De Elft is de grootste van onze inheemsche haringsoorten 
en niet slechts hieraan ligtelijk te herkennen , maar ook 
aan een of meer zwarte, aan de zijden van zijn ligchaam ge- 
plaatste vlekken. Hij heeft in het algemeen de gestalte van den 
haring, maar zijn ligchaam is hooger, de rugvin en de buik- 
vinnen zijn verder naar voren geplaatst, de schubben zijn klei- 
ner, de aarsvin is een weinig langer, het middenkaaksbeen 
heeft van voren eene tamelijk diepe, maar eenvoudige insnede, 
en de buik is van zaagtandachtige insneden voorzien. 
De rugvin heeft 18, de aarsvin 19 stralen. Er zijn slechts 
in de kaken tandjes aanwezig, en deze vallen ligtelijk en 
met den toenemenden leeftijd zelfs geregeld uit, zoodat de oude 
