DE SNOEK. 
155 
Holland, Mossnoeken. Daar de snoek van dierlijk voedsel leeft, 
door zijne grootte en zijnen wijden, sterk gewapenden mond allerlei 
groote dieren verslindt, en door zijnen ligchaamsbouw in staat 
gesteld is, deze dieren door pijlsnelle bewegingen te verras- 
sen en te vangen, zoo wordt hij hierdoor een geweldige roover, 
en men heeft hem daarom wel eens den haai der zoete wate- 
ren genoemd. Hij voedt zich met allerlei visschen, spaart zelfs 
zijn eigen soort niet, verslindt kikvorschen, muizen en ratten, 
overvalt de vogels die in zijn bereik komen , valt kortom al het- 
geen zich beweegt aan, en er zijn voorbeelden, dat hij aan groo- 
tere dieren en menschen, die zich in het water bevonden, ge- 
vaarlijke wonden toegebragt heeft. Bij zonneschijn ziet men hem 
dikwerf volmaakt onbewegelijk en langen tijd op eene plaats 
in het water. 
DE GEEPEN. BELONE. 
De Ge epen stemmen, wat de plaatsing harer vinnen betreft, 
met de snoeken overeen, maar haar ligchaam is dun, in de 
lengte gerekt en als het ware aal\^ormig en , hetgeen haar voor- 
naamst en het meest in het oogvallend kenmerk uitmaakt: 
hare kaken loopen, hetzij beide, hetzij slechts de steeds lan- 
gere onderkaak, in aanzienlijk verlengde punten uit; hare schub- 
ben zijn zeer dun en vallen ligtelijk uit, en zij hebben 12 
tot 14 stralen in het kieuwvlies. 
De geepen bewonen de zee. Van de beide soorten uit onze 
Noordsche zeeën wordt de eene van tijd tot tijd, de andere 
hoogst zeldzaam aan onze kust aangetrofïen. Het zijn de beide 
volgende : 
