DE GEEP. 
157 
De schubben zijn tot den romp en staart beperkt, zeer dun 
en ligt aan uitvallen onderhevig. 
Levend is deze visch op de bovendeelen van een zwartachtig 
groen, hetgeen op de zijden in het zilverkleurige, op de onder- 
deden in het witte overgaat. De kieuwdeksels zijn zeer dun 
en doorschijnend. De ribben zijn zeer fijn, en alle beenderen 
hebben eene fraaije groene kleur. 
De geep wordt in de Noord- en Oostzee aangetroflen , ver- 
toont zich echter aan vele kusten slechts voor eenen korten 
tijd, hetzij in scholen, hetzij enkel. Het laatste heeft aan onze 
kust plaats, waar, vnor zoo ver ik weet, slechts van tijd tot 
tijd een enkel voorwerp gevangen wordt. Tegen de maand Mei 
verzamelen zich deze visschen aan sommige kusten, vooral aan 
de Deensche, in groote scholen, om kuit te schieten, verlaten 
die echter wederom , na dit verrigt te hebben , in het einde 
der maand Junij, en verstrooijen zich in de diepte der 
zee. De geep is zeer levendig in hare bewegingen en doet 
van tijd tot tijd sprongen uit het water. Zij is een roofvisch , 
die zich van allerlei andere visschen, voornamelijk van harin- 
gen voedt, en zijn eigene soort niet spaart. Haar vleesch wordt 
in vele landen niet bijzonder geacht. 
DE MAKREEL - GEEP. BE t. ONE CAMPERI. 
Deze soort heeft , wat haar maaksel , den vorm van haren 
bek en hare gestalte betreft, de grootste overeenkomst met 
de geep: maar hare kaken zijn slechts met eene rij tandjes 
gewapend; men ontwaart aan weerszijde der buiklijn een kiel- 
vormig lijstje, haar staart is langer, en zij is op eene zeer in 
het oog vallende wijze gekenschetst, doordat de rug- en aars- 
vin even als dit bij de makreel plaats heeft, gevolgd worden 
door eene rij van kleinere vinnen , die de geheele boven- en 
onderlijn van den staart, tusschen voornoemde vinnen en de 
