DE MAKREEL-GEEP. 
159 
men heeft dit met eeiie soort van vliegen vergeleken, hetgeen 
te verwonderlijker is, bij de geringe grootte hunner vinnen. 
DE PLATVISSCHEN. 
(P L E U K O N E C T E S.) 
De Platvisschen werden , in mijne handleiding tot de be- 
oefening der dierkunde, in het algemeen met de volgende be- 
woordingen geschilderd. 
Zij vormen eene zeer natuurlijke, volkomen scherp begrensde 
familie, die voornamelijk kennelijk is door het gebrek aan 
symmetrie van den kop. Hun ligchaam heeft de gedaante van 
eene min of meer langwerpige, eironde of onduidelijk ruitvor- 
mige, zeer platte schijf, die aan de randen door groote vinnen 
omzoomd, en aan elke zijde van eene kleine, somtijds echter 
ontbrekende, borstvin voorzien is; maar de kop is, met zijne 
beenderen en een gedeelte des borstgordels zoo verschoven , 
dat de mond en de overige deelen tot aan de borstvinnen, min 
of meer scheef zijn, en dat beide oogen aan eene en dezelfde 
zijde der schijf komen te liggen. Deze, de bovenzijde, omdat 
zij bij het zwemmen geheel of schuins naar boven gerigt is 
en de rugzijde voorstelt, vertoont zich ook als zoodanig door 
hare kleuren, in tegenoverstelling van de onderzijde, die bleek 
is. De oogen zijn bij sommige soorten aan de regter-, bij andere 
aan de linker zijde gelegen, maar er hebben hieromtrent in 
enkele gevallen individuele afwijkingen plaats, en men heeft 
zelfs een voorwerp van de tarbot waargenomen , waar aan 
iedere zijde van den kop een oog geplaatst was. De aars dezer 
visschen ligt geheel naar voren, onder of zelfs voor de borst- 
vinnen. De kleine buikvinnen zijn derhalve aan de keel ge- 
