162 
DE VISSCHEN. 
genoemd) , die het in den zomer groeijende en op het water 
drijvende zeewier verspreidt. Welligt is echter dit trekken, 
waaraan ook de roggen deel nemen , een gevolg van het gebrek 
aan toereikend voedsel in de eene, en overvloed daarvan in 
de andere streek. 
De platvisschen vormen twee hoofdgeslachten, te weten: dat 
der Schollen en dat der Tongen. 
DE SCHOLLEN PLEUKONECTES. 
De Schollen hebben eene nagenoeg regtlijnige mondope- 
ning; de kaken zijn van buiten duidelijk afgezonderd, en de 
onderkaak is een weinig langer dan de bovenkaak, of even 
lang. Haar ligchaam heeft veelal eene ruitvormige, somtijds 
eene lans vormige gestalte, de staartvin is van de overige vin- 
nen afgezonderd. Men heeft dit geslacht wederom in verschei- 
dene ondergeslachten verdeeld, die wij, voor zoover onze in- 
heemsche soorten daartoe behooren , gemakshalve als onder- 
afdeelingen optellen willen. 
A. Soorten met eene tot voor de oogen^ op de helft van den 
snuit hopende rugvin , met talrijke kleine op ver- 
scheidene rijen verdeelde tanden aan de kaken ^ en een 
veld met puntige tanden op het ploeg schaarheen. Be 
huiküinne7i helhen 6 stralen. Zij hebben eene afgeronde 
staartvin, en de mond is tot onder of achter de oogen 
gespleten. Zij vormen het ondergeslacht der Grieten 
[Rhombus). 
DE TARBOT. PLEUKONECTES MAXIM US. 
(Plaat 15, fig. 2.) 
De Tarbot heeft onder alle inheemsche soorten van plat- 
visschen het hoogste ligchaam. Het is langwerpig ruitvormig; 
