DE GEIET. 
165 
De griet bewoont de Noordzee; zij komt ook oostelijk tot 
in den Sund voor en wordt westelijk in het Kanaal tot in den 
golf van Gascogne aangetrofien. Zij zwemt tot in den mond 
der rivieren. Langs onze kust behoort zij tot de gewone soor- 
ten, en wordt er met andere platvisschen gevangen. Men treft 
in de maand Junij jongen van drie tot vier duimen lengte 
aan. Kroyer is van meening , dat de rijtijd van dezen visch 
in den winter plaats heeft. De griet is minder gezocht voor 
de tafel dan de tarbot en zelfs de tong , overtreft daarentegen 
de schol als geregt. 
DE SCHAREE TONG. P L EURO N EGT ES MEGASTOMA. 
(Plaat 15 , fig. 4.) 
De Scharretong, die door onze zeelieden, met Pleuro- 
nectes microcepJialus ^ ook tongschar genoemd wordt, en die 
VAN DEN Ende, ter a. p. , 11, 177, onder den naam van 
Pleuronectes casufus aanvoert , behoort , even als de tarbot en 
griet onder de linksche soorten met verscheidene rijen van kleine 
tanden , en eene tot vóór het bovenste oog verlengde rugvin; 
maar haar ligchaam is, in plaats van ruitvormig, lansvormig, en veel 
dunner; het onderste oog is verder naar voren geplaatst dan 
het bovenste en het voorste einde der rugvin ; de schubben 
zijn grooter , en de kleuren verschillend. 
De scharretong bereikt een en een halven voet lengte. De 
hoogte van het ligchaam gaat ongeveer twee en een half 
maal in zijne lengte , de staartvin niet medegerekend, en de 
kop neemt meer dan een vierde van deze lengte in. De zij- 
streep vormt boven de borstvinnen eene cirkelvormige bogt , 
en loopt vervolgens regt naar achteren. De aarsvin heeft onge- 
veer 80 , de rugvin nagenoeg 90 stralen. De bovenzijde is 
geelbruin en min of meer met eene donkerder tint als ge- 
12 
