DE VISSCHEN. 
166 
schaduwcl, de onderzijde is ligter; de iris van het oog goudgeel . 
De scharretong wordt in het gematigde gedeelte der Noord- 
zee tot in het Kattegat, het Kanaal en de westkust van Drank - 
rijk aangetroflen. Zij wordt aan onze kust van tijd tot tijd 
met andere platvisschen gevangen , vooral kleine voorwerpen van 
nagenoeg een halven voet lengte. Daar zij echter in het alge- 
meen zeldzaam voorkomt, en haar ligchaam bovendien weinig 
vleesch heeft, behoort zij onder de weinig bekende soorten. 
B. Soorten met eene rij van tanden in de Icalcen^ zonder tan- 
den in het gehemelte en met eene slechts tot boven het 
oog hopende rugvin. De mondopening strekt zich hoog- 
stens tot aan de oogen uit. De inheernsche soorten zijn 
allen regts en hebben eene afgeronde staartvin. De soor- 
ten dezer onderafdeeling vormen het ondergeslacht 
DE SCHOL. PLEDHONECTES PLAÏESSA. 
(Plaat 16, fig. 1.) 
De Schol, door de nieuwe natuurkundigen Platessa vulgaris 
genoemd, is zeer kennelijk door haar op de bovenzijde met groote 
ronde, roodgele vlekken versierd ligchaam en doordat de tus- 
schen de oogen loopende harde lijst, eene rij knobbeltjes vormt. 
De vorm van het ligchaam is langwerpig ruitvormig, zijne 
hoogte gaat ongeveer twee en een half maal in de lengte, zon- 
der de staartvin. De schubben zijn klein en glad. De zijstreep 
maakt boven de borstvinnen eene aanzienlijk lange, maar flaauwe 
bogt en verloopt vervolgens regt naar achteren. De aarsvin 
is sterk afgerond; de rugvin heeft ruim 70, de staartvin ruim 50 
stralen. De grondkleur der bovenzijde van den visch is een min of 
meer fraai, in het grijsachtige trekkend, somtijds gemarmerd bruin, 
hetwelk met groote, ronde, geelroode vlekken versierd is, die zich 
