DE SCHOT.. 
167 
dikwijls ook over de rug- en aarsvin , of zelfs over de staartvin 
uitstrekken. De iris van het oog is zilverachtig wit- of metaal - 
geel. Men heeft ook linksche voorwerpen bij deze soort opge- 
merki Ook treft men somtijds voorwerpen aan , die hooger van 
lijf zijn dan gewoonlijk en door onze zeevisschers ronde 
Schollen genoemd worden; deze werden door Cuvier als 
eene eigene soort, onder den naam van Platessa lata^ van de 
gewone schol afgescheiden. 
De schol bereikt gewoonlijk anderhalven voet lengte, maar 
men heeft er ook aangetroffen, die aanzienlijk grooter waren 
en welker gewigt tot twaalf ponden bedroeg. Zij voedt zich 
met allerlei weekdieren, kleine kreeftdieren en jonge visschen. 
De rijtijd valt in Maart en April. Zij is een voor de tafel 
zeer geschatte visch , en wordt veelal versch gegeten , bij over- 
vloed echter ook veel gedroogd. 
De schol leeft in de meeste zeeën van Europa tot in de 
Oostzee, gaat noordelijk tot IJsland, en behoort, waar zij 
voorkomt, onder de aan individus zeer talrijke soorten. Zij 
houdt zich op zandbanken op , en is eene der gewoonste 
soorten langs onze kust, die vooral in Mei en Junij in groot 
aantal gevangen wordt. De kuitschieting vindt in de maanden 
Eebruarij en Maart plaats, en in het begin van Julij verlaat 
de schol onze zandbanken. Zij komt in den wintertijd ook in 
de Zeeuwsche stroomen en op de Schelde voor , en kan , ge- 
lijk de Bot, even goed in het zoete als zoute water leven. 
De bewoners der Hollandsche kust geven aan de schol, naar 
hare grootte, allerlei benamingen, zoo als groote schol 
groote kantschol, kleine schol, kleine kantschol, 
groote braad, kleine braad, kea, ke en weggooi, 
waarmede zij de kleinste voorwerpen bedoelen. De groote voor- 
werpen , die men levend in de bun van de bomschuit houdt , 
noemen onze visschers B u n s c h o 1 , en daar deze zoo als de 
betere vischsoorten bij den afslag op het strand uitgespreid 
wordt, noemt men haar ook wel Sprei schol. 
12 * 
