DE TONGSCHAK. 
171 
gelijk dit bij de schol, de bot en de schar plaats heeft. De 
schubben zijn tamelijk klein, geheel glad en door de slijme- 
righeid der huid moeijelijk te zien. De zijstreep loopt van ach- 
teren naar voren, in eene regie lijn, tot tegenover het begin 
van het tweede derde der borstvin en begeeft zich met eene korte, 
maar veelal tamelijk sterke bogt naar den bovenhoek der kieuw- 
opening. De rugvin heeft ongeveer 85, de aarsvin 70 stralen. 
De grondkleur der bovendeelen, een hier en daar in het geel 
trekkend roodachtig bruin, is over het geheel met donkerbruine 
onregelmatige vlekken gemarmerd. De lippen en de randen der 
kieuwopening zijn geelrood; de oiiderdeelen van den visch witachtig. 
De tongschar bewoont de zandbanken langs de kusten der 
Noordzee, schijnt echter onder de soorten te behooren, die 
nergens in groote menigte voorkom.en. Ook langs onze kust 
wordt zij slechts in klein getal aajigetroffen en, ofschoon 
jaarlijks, echter niet geregeld en veelal in enkele voorwerpen 
gevangen. De rijtijd heeft in de maand Mei plaats. 
DE LANGE SCHAE. PLEUEONECTUS LIMANDOIDES. 
Het eenige, bovendien gedroogde en zeer slecht bewaarde 
voorwerp van deze soort, hetgeen mij bekend is als af- 
komstig van onze kust, werd, vele jaren geleden, door 
Zandvoortsche visschers gevangen , en den Heer Temminck 
onder den naam van schar retong gebragt. Wij hebben 
reeds doen opmerken , dat deze naam , even als die van tong- 
schar, vrij willekeurig door onze zeelieden op verschillende 
soorten van schollen toegepast wordt; daar onze visschers 
nu ook die soort , die wij de lange Schar noemen , daarmede 
bedoelen, en aan Houttuijn (Nat. Hist,, I, YII, blz. 881, 
plaat 6^ , fig. 1) onder den naam van scharretong eene gestreepte 
verscheidenheid van de gewone tong verkocht werd, blijkt 
uit het een en ander ten duidelijkste, dat deze beide na- 
