DE HEILBOT. 
173 
C. Soorten met verscheidene rijen van lange gguntige tanden 
in de hahe'n en eene^ even als hij de onder af deeling der 
schollen^ slechts tot hoven het oog verlengde rugvin. Zij 
hebben geene tanden in het gehemelte. Wij hebben in 
onze zeeën slechts eene soort van deze onderafdeeling , 
aan welke men den geslachtsnaam van iPleuronectes laat, 
ofschoon CuviER hem door dien van Hijgpoglossus deed 
vervangen. Het is 
DE HEILBOT. P I. E U 11 O E C T E S H I P P O G L O S S U S. 
(Plaat 15, fig. I.) 
De Heilbot, door de nieuwere natuurkundigen Hippoglos- 
sus vtdgaris en H. maximus genoemd , is onder alle inheemsche 
platvisschen, behalve hare lange puntige tanden, dadelijk te 
herkennen aan hare staartvin die, in plaats van afgerond, uit- 
gesneden of flaauw gevorkt is. Zij is regtsch, even als de soor- 
ten van de onderafdeeling der schollen, en hare gestalte is, 
ofschoon ruitvormig even als bij de schol, de bot en de schar, 
echter veel langwerpiger. 
Het ligchaam, zonder de vinnen, is eigenlijk lansvormig; daar 
echter de rug- en aarsvin in het midden aanzienlijk hooger zijn 
dan aan de beide einden, zoo verkrijgt de geheele visch hierdoor 
eene eenigzins ruitvormige gestalte. De mondopening is, zoo 
als bij de afdeeling der grieten, ruim: de tanden zijn naar 
evenredigheid aanzienlijk langer dan bij eenige andere soort van 
inheemsche platvisschen. De schubben zijn langwerpig, dun en 
glad. De zijstreep maakt boven de rugvin eene zeer groote bogt. 
De rugvin heeft ongeveer 100, de aarsvin 80 stralen. De kleuren 
zijn eenvoudig: op de bovendeelen licht of grijsachtig bruin, 
op de onderdeelen witachtig. 
