174 
DE VISSCHEN. 
De heilbot is de grootste soort van platvisch van ons wereld- 
deel, en misschien van den geheelen aardbol; vermits zij veelal 
drie tot vier, somtijds vijf, ja zelfs zes voet lengte bereikt , en er 
somtijds van zeven voet lengte en ruim drie honderd pond 
zwaarte aangetroffen worden. Het vleesch van de heilbot is 
wit en hard, maar eenigzins droog, en wordt derhalve op 
vele plaatsen minder geschat dan dat van de tarbot. 
De heilbot bewoont voornamelijk de noordelijke gedeelten 
van de Noordzee en den Atlantischen Oceaan, en komt in de 
Oostzee niet voor. Zij is menigvuldig aan de kusten van New- 
Doundland , Groenland en IJsland , aan die van deDtir- en Orkney- 
eilanden, en aan de Westkust van Scandinavië tot in het Katte- 
gat, komt echter in de zuidelijke streken der Noordzee, en 
ook aan onze kusten, in naar evenredigheid, kleiner getal 
voor. De heilbot houdt zich bij voorkeur op modder- en klei- 
gronden op, leeft gedurende den winter in de diepte, maar 
nadert veelal reeds vroeg in het jaar de kusten. Zij verslindt 
allerlei andere visschen, krabben en andere kreeftdieren , week- 
dieren, en spaart, bij gebrek aan ander voedsel, hare eigene 
soort niet. De rijtijd heeft in den zomer, op rotsachtige of 
zandige gronden plaats. 
DE TONGEN. SOLEA. 
De Tongen zijn voornamelijk van de schollen onderschei- 
den door hare halvemaanvormige, onder de afgeronde snuit lig- 
gende mondopening, door dat de kaken slechts aan de onderzijde 
van den visch met tanden gewapend zijn, en dat hare rug- 
en aars vin tot aan den wortel der staartvin loopt. De gestalte 
van haar ligchaam is meestal zeer langwerpig eirond : van daar 
haar naam van tong. Wij hebben in onze zee slechts eene soort 
van dit geslacht. Dit is 
