DE TONG. 
175 
D E TONG. S O L E A V U I. G A 11 1 S. 
(Plaat 14, fig. 5.) 
De Tong, Pleuronectes solea van Linné, is door middel 
van voornoemde kenmerken, dadelijk van alle onze overige 
platvisschen te onderscheiden. Zij behoort onder de regtsche 
soorten, ofschoon men ook voorbeelden heeft van linksche 
voorwerpen. Hare geheele lengte bedraagt een tot anderhalven, 
ja zelfs twee voet. De hoogte van het ligchaam evenaart onge- 
veer een derde zijner lengte, met uitzondering der staartvin, 
en de kop neemt een vijfde van deze lengte in. De kop is 
zonder lijsten, en de snuit van voren sterk afgerond. De kleine 
halvemaanvormige mondopening ligt onder dezen afgeronden 
snuit, en hare kaken zijn slechts aan de onderzijde van den 
visch met tanden gewapend: deze zijn talrijk en klein. Het 
onderste oog staat digt bij den mondhoek. De rugvin begint 
een weinig voor het bovenste oog, strekt zich naar achteren 
tot aan den wortel der staartvin uit, en heeft omstreeks 80 
stralen. In de aarsvin zijn er 65 aanwezig. De staartvin is 
afgerond. De schubben zijn klein, en haar buitenrand is met 
fijne, harde puntjes bezet , weshalve de visch voor het gevoel 
zeer ruw is. De zijstreep is regt, en klimt naar voren een 
weinig in de hoogte. De bovenzijde van den visch is min of 
meer grijsachtig donkerbruin, de onderzijde is witachtig, de 
achterhelft der borstvinnen zwart en de iris van het oog geel. 
De tong wordt nagenoeg in alle zeeën om Europa, zelfs 
in de Oostzee, aangetroflën, en is als een fijn geregt overal 
zeer gezocht; zij is aan onze kust zeer menigvuldig. De wijf- 
jes zijn reeds in Maart vol kuit. Volgens Yakrell heeft dit 
aan de kust van Engeland reeds in het laatste gedeelte van 
Eebruarij plaats, terwijl de tong, volgens Ekström, aan de 
kust van Scandinavië eerst in het einde van Mei, en het be- 
gin van Junij haren kuit schiet. 
