DE MAANVISCH. 
183 
De maanvisch, die ook klompvisch, zwemmende kop 
en zonnevisch genoemd wordt, wordt aan de kusten van 
Japan, in de Middellandsche Zee en den Atlantischen Oceaan 
en van tijd tot tijd ook aan de kusten der Noordzee aange- 
trofFen. Aan onze kusten verdwaalt hij slechts zelden; intus- 
schen zijn mij verscheidene gevallen bekend, dat voorwerpen 
aan onze kust of aan die der Zuiderzee gevangen werden. In- 
tusschen schijnt de maanvisch overal slechts in klein getal 
voor te komen, en in de Middellaiidsche Zee wordt de ver- 
schijning van een dezer visschen, aan de oppervlakte der zee, 
door vele zeelieden als een voorteeken van storm of andere onhei- 
len beschouwd , hetgeen hen dikwijls huiswaarts doet keeren. 
De maanvisch voedt zich met zeewier. Over zijne levenswijze 
en voortteling is niets bekend. 
Eene andere, even groote soort van maanvisch, Orthagoris- 
cus ohlongus^ die echter een zeer langwerpig ligchaam heeft, 
bewoont den Atlantischen Oceaan, en werd eenige malen aan 
de westkust van Engeland waargenomen. 
DE STEUREN. 
(STUEIONES.) 
De Steuren zijn groote visschen met een langwerpig, dik 
ligchaam, wier huid naakt en, in plaats van schubben, veelal 
met grootere of kleinere beenstukken gewapend is; zij hebben 
eenen ronden, aan de onderzijde van den kop liggenden mond, 
die vooruitgeschoven kan worden; de tanden ontbreken meestal ; 
de staartvin is aan de onderzijde van den staart gehecht; de 
aars ligt ver naar achteren; de borstvinnen zijn zeer laag ge- 
plaatst; alle vinnen hebben zachte stralen en het geheele ge- 
raamte is kraakbeenig; het kieuwvlies is van stralen ontbloot; 
13 -^' 
