190 
DE VISSCHEN. 
B. Kahen^ even als hij de Roggen^ met een plaveisel van Tdeine 
platte tanden zonder punten gewapend\ neusgaten va?i 
eene hiep voorzien. Oiidergeslacht Mustelus. 
DE ÏOONHAAI. SQUALDS M U S T E T. U S. 
(Plaat 18, fig. 4.) 
De Toonhaai is onder de inlieemsche soorten zeer gemak- 
kelijk te herkennen aan zijne tanden. Hij heeft overigens, wat 
zijne gestalte betreft, zeer veel overeenkomst met den ruwen 
haai; maar de driehoekige lap aan het begin der staartvin 
ontbreekt; de buikvinnen, de aarsvin en de tweede rugvin zijn 
naar evenredigheid grooter; laatstgenoemde vin is een weinig 
meer naar voren geplaatst dan de aarsvin; de huid is gladder; 
de zijstreep is verheven als eene fijne lijst; de kleur derboven- 
deelen is lichter, parelgrijs en met ronde, witte vlekjes bezaaid, 
die intusschen met den leeftijd verdwijnen of onduidelijk wor- 
den; de onderdeden zijn gedachtig wit, en de geheele visch 
is een weinig slanker en steeds kleiner. 
De toonhaai, door de nieuwe natuurkundigen Mustelus vul- 
garis genoemd, bereikt twee tot drie voet lengte. Hij behoort 
aan onze kust niet onder de zeldzame soorten, ofschoon hij er 
niet in menigte gevangen wordt. Aan de kusten van Scandi- 
navië en in de Oostzee schijnt hij niet voor te komen. Daar- 
entegen is hij gemeen aan de kusten van het overige Europa, 
werd ook aan de Kaap de Goede Hoop waargenomen, en be- 
hoort zelfs aan de kusten van Japan tot de gewone soorten. 
Hij houdt zich op zandbanken digt bij den grond op, voedt 
zich voornamelijk met krabben, wier schaal hij met zijn tand- 
plaveisel verbrijzelt, en het wijfje brengt, laat in het jaar, tel- 
kens een dozijn levende jongen ter wereld. 
