196 
DE VISSCHEN. 
zien , van welke de onderste langer is dan de bovenste. De 
aarsvin ontbreekt. De buikvinnen zijn zeer groot, en verioonen 
zich als groote, horizontale, aan de zijden van den buik gehechte 
lappen. Onmiddelijk voor de buikvinnen liggen de nog groo- 
tere, eveneens vleugelachtige, zijdelings uitstekende borstvinnen, 
die zich tegen de zijden voor den achterkop aansluiten, en wier 
achterste lap de buikvinnen gedeeltelijk overdekt. De kop heeft 
de gedaante van eene dikke schijf, die van voren als regt af- 
gehakt verschijnt. De snuit is zeer kort, en veel breeder dan 
lang. De tamelijk kleine oogen zijn sterk naar boven gerigt, 
even als de groote, halvemaanvormige luchtgaten, die op 
eenen niet zeer grooten afstand achter de oogen geplaatst zijn. 
De vijf kieuwopeningen liggen aan weerzijde tusschen den ach- 
terkop en den wortel der borstvinnen , en zijn slechts door 
vliezen van elkaar gescheiden. De neusgaten zijn van in fran- 
jen verdeelde kleppen voorzien. De mond vormt aan het einde 
van den snuit eene wijde dwarsspleet, die zich aan weerzijde 
tot tegenover de luchtgaten uitstrekt. De kaken zijn met pun- 
tige tanden gewapend. De visch is op de onderzijde glad en 
vuil wit; op de bovenzijde is de huid ruw^ door talrijke puntige 
korreltjes, van een rood ach tig bruin in verschillende schake- 
ringen , en dikwijls, vooral bij de jonge voorwerpen, hier en 
daar van onregelmatig verdeelde, witachtige vlekjes voorzien. 
De zeeëngel is een gewone visch in de zeeën van Europa, 
schijnt echter noordoostelijk niet tot aan de kusten van Scan- 
dinavië en in de Oostzee door te dringen. Hij wordt ook aan 
de kusten van Japan aangetroffen. Aan onze kust behoort hij 
geenszins onder de zeldzaamheden, wordt er echter niet in 
menigte gevangen. Hij voedt zich voornamelijk met jonge 
platvisschen. Het wijfje brengt hare jongen levend ter wereld, 
en wel in den zomer. 
