DE ROGVISSCHEN. 
197 
DE ROGVISSCHEN. 
(R A J AE.) 
Deze visschen hebben, even als de haaivisschen, een kraak- 
beenig geraamte, eenen dwarschen, aan de onderzijde van den 
kop liggenden mond, en vrije, spieetvormige kieuwopeningen ; 
maar zij onderscheiden zich van deze door de groote borstvin- 
nen, die den geheelen kop en romp omzoomen, waardoor deze 
deelen de gedaante verkrijgen van eene groote, afgeplatte, 
min of meer ruitvormige schijf. De oogen en, digt achter deze, 
de ruime luchtgaten, die steeds aanwezig zijn, liggen op de 
bovenzijde van den kop ; de kieuwopeningen , 5 paar in getal , 
steeds op de onderzijde. De aarsvin ontbreekt, en de rugvin- 
nen zijn steeds op den staart geplaatst; maar bij sommige 
soorten zijn noch de rugvinnen, noch eene staartvin aanwezig. 
Daarentegen is de staart, op de bovenzijde, dikwijls met eenen 
doorn gewapend. De mondopening heeft de gedaante eener 
dwarsspleet, en de kaken zijn met een plaveisel van tanden 
gewapend, die somtijds, naar mate van de sekse, den leeftijd, 
of ook toevallig, allerlei verscheidenheden aanbieden. De kraak- 
beenige ring, die de borstvinnen ondersteunt, is van boven 
aan de wervelkolom bevestigd. De mannetjes hebben, even als 
die der haaijen, aan de buikvinnen, roede-achtige aanhangsels, 
weshalve zij, voornamelijk die van den gewonen rog, door onze 
kustbewoners driestaart genoemd worden, en er heeft bij 
deze visschen ook eene wezenlijke paring plaats. De eigenlijke 
roggen leggen eijeren , die elk afzonderlijk in eene hoornach- 
tige schaal, in de gedaante van een langwerpig vierkant met 
puntig verlengde hoeken, ingesloten zijn. De overige soorten 
zijn levendbarend. Zij worden in alle zeeën aangetroffen. Uit 
de huid wordt segrijn gemaakt, of men gebruikt ze ook, gelijk 
die der haaijen, tot het gladmaken van hout of ivoor. 
14 
