200 
DE VISSCHEN. 
voor te komen. Hij wordt met de gewone rog, op de zandban- 
ken langs onze kust gevangen, echter in, naar evenredigheid 
klein getal. 
DE SPIEGEL ROG. RAJA MIRALEÏUS. 
(Plaat 20, fig. 3.) 
De Spiegelrog heeft, even als de gladde rog, de onderzijde 
van de schijf glad, en op de gladde bovenzijde ontwaart men even- 
eens, veelal en wel bij de mannetjes , langs den voorrand der schijf 
of ook binnen hare zijdelingsche hoeken, verscheidene rijen 
van kleine doornen. De groote doornen van den staart- zijn 
aanwezig, maar de rij van de ruglijn verdwijnt veelal vroeg- 
tijdig. De tanden zijn bij de oude mannetjes puntig; bij de 
wijfjes en jonge mannetjes plat. De onderdeelen zijn wit; de 
bovendeden geelbruin, met talrijke kleine ronde vlekken en 
twee, zeldzaam vier, groote, ronde, blaauwe, met zwart en wdt 
omzoomde vlekken aan weerzijde van den rug, en een weinig 
digter bij den achter- dan bij den zijrand der schijf geplaatst. 
De spiegelrog is zeer zeldzaam aan onze kust. Zij wordt ook 
niet opgenoemd onder de Scandinavische visschen. Aan de kusten 
van Engeland is zij vrij algemeen , en in de Middellandsche 
Zee menigvuldig. 
DE VLEET. RAJA BATIS. 
(Plaat 21, fig. 1.) 
De Yleet is onder de inheemsche roggen gemakkelijk te 
herkennen aan haren, aan het einde versmalden en puntig ver- 
lengden snuit, aan de zwarte stipjes, waarmede de onderdee- 
